Anton Jugow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anton Jugow
Data i miejsce urodzenia 15 sierpnia 1904
Polykastro
Data śmierci 6 lipca 1991
Premier Bułgarii
Okres od 18 kwietnia 1956
do 17 marca 1962
Przynależność polityczna Bułgarska Partia Komunistyczna
Poprzednik Wyłko Czerwenkow
Następca Todor Żiwkow
Minister Spraw Wewnętrznych
Okres od 1944
do 1950
Poprzednik Wergił Dimow
Następca Rusi Christozow
Minister przemysłu ciężkiego
Okres od 1950
do 1954
Następca Tano Cołow

Anton Tanew Jugow bułg. Антон Танев Югов (ur. 15 sierpnia 1904 w Rugunowcu w Macedonii Egejskiej, zm. 6 lipca 1991 w Sofii), bułgarski działacz komunistyczny. Od 1928 członek Bułgarskiej Partii Komunistycznej (BPK), uczestnik powstania wrześniowego 1923.

Po I wojnie światowej wraz z rodziną przeniósł się do Płowdiwu, gdzie związał się z ruchem komunistycznym. W latach 1934-1936 przebywał w Moskwie, gdzie ukończył Międzynarodową Leninowską Szkołę Partyjną. W 1937 powrócił do Bułgarii i został sekretarzem Komitetu Centralnego Bułgarskiej Partii Robotniczej (komunistycznej). W 1941 aresztowany przez policję i osadzony w obozie pracy Gonda Woda. W 1942 został skazany na karę śmierci, ale wyroku nie wykonano.

W 1944 objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych w rządzie Kimona Georgiewa. Odpowiadał za podporządkowanie organów bezpieczeństwa Bułgarskiej Partii Robotniczej (komunistycznej) i przeprowadzenie samosądów na przedstawicielach dawnej elity politycznej. Od 1944 zasiadał w bułgarskim parlamencie[1].

W 1950 objął stanowisko ministra przemysłu ciężkiego, w rządzie kierowanym przez Wyłko Czerwenkowa. Po jego odsunięciu stanął na czele rządu, kierując nim do 1962. od jego rządami doszło do pełnej kolektywizacji rolnictwa<[2]. W 1972 został oskarżony o prowadzenie działalności antypartyjnej i wykluczony z KC BPK[3]. Zrehabilitowano go w styczniu 1990.

Przypisy

  1. Marshall Lee Miller, Bulgaria During the Second World War, Stanford University Press, 1975, s. 219
  2. The Collectivization of Agriculture in Communist Eastern Europe: Comparison and Entanglements. Budapeszt: Central European University Press, 2014, s. 366-368. ISBN 786155225635.
  3. Martin McCauley & Stephen Carter, Leadership and Succession in the Soviet Union, Eastern Europe, and China, M.E. Sharpe, 1986, s. 143

Bibliografia[edytuj]