Antoni Łomnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Marian Łomnicki
Ilustracja
Antoni Łomnicki
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1881
Lwów
Data i miejsce śmierci 3/4 lipca 1941
Lwów

Antoni Marian Łomnicki herbu Suchekomnaty (ur. 17 stycznia 1881 we Lwowie, zm. 3/4 lipca 1941 tamże) – polski matematyk, doktor filozofii, współtwórca lwowskiej szkoły matematycznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

We Lwowie ukończył gimnazjum i Uniwersytet Lwowski, uzyskując w 1903 stopień doktora. Następnie studiował także na Uniwersytecie w Getyndze. Do 1919 był także profesorem gimnazjalnym we Lwowie i w Tarnowie, ucząc matematyki. Od 1926 do 1927 był dyrektorem VII Państwowego Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki we Lwowie[1].

W 1919 uzyskał habilitację w Szkole Politechnicznej we Lwowie. Prawie całe swe życie związał z Politechniką Lwowską gdzie był profesorem (od 1920), kierownikiem Katedry Matematyki, dziekanem i prorektorem (1928/1929, od 1939[2]).

W 1920 przyjął Stefana Banacha na swojego asystenta, mimo niezakończonych jeszcze przez niego studiów. Był autorem prac z geometrii i kartografii oraz podręczników z tych dziedzin. W okresie sowieckiej okupacji Lwowa nadal prowadził działalność naukową, kierownik Katedry Matematyki PLw. Rozstrzelany przez Niemców po zajęciu Lwowa w nocy z 3 na 4 lipca 1941 na Wzgórzach Wuleckich wraz z grupą 25 polskich profesorów wyższych uczelni lwowskich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]