Antoni (Kripak)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni
Serhij Kripak
biskup putywelski
Kraj działania  Ukraina
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1977
Czowno-Fedorowka
biskup putywelski
Okres sprawowania od 2012
przełożony Pustelni Glińskiej
Okres sprawowania od 2011
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Inkardynacja Eparchia kijowska
Śluby zakonne 20 kwietnia 2002
Diakonat 12 maja 2002
Prezbiterat 19 grudnia 2002
Sakra biskupia 13 maja 2012
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 13 maja 2012
Miejscowość Kijów
Miejsce Monaster św. Pantelejmona
Konsekrator Włodzimierz (Sabodan)
Współkonsekratorzy Agatangel (Sawwin), Sofroniusz (Dmytruk), Symeon (Szostacki), Antoni (Pakanycz), Mikołaj (Hroch), Anatol (Hładky), Filip (Osadczenko), Łukasz (Kowałenko), Nikodem (Horenko), Serafin (Demianiw), Aleksander (Nesterczuk), Melecjusz (Jehorenko), Hilary (Szyszkowski), Pantelejmon (Poworozniuk), Filaret (Kuczerow), Teodozjusz (Snihiriow), Dionizy (Konstantinow)

Antoni, imię świeckie Serhij Mychajłowycz Kripak (ur. 16 lutego 1977 w Czowno-Fedorowce) – ukraiński biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny urzędniczej. W 1996 wstąpił jako posłusznik do Pustelni Glińskiej. 20 kwietnia 2002 złożył w niej wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Antoni na cześć świętego mnicha Antoniego Pieczerskiego. 12 maja 2002 wyświęcony na hierodiakona; w monasterze pełnił obowiązki ekonoma i dziekana. 19 grudnia 2002 przyjął święcenia kapłańskie. Rok później otrzymał godność ihumena, zaś w 2006 – archimandryty.

Od 23 grudnia 2010 do czerwca 2011 był p.o. namiestnika Pustelni Glińskiej, zaś w czerwcu 2011 objął wymienioną godność na stałe.

Jego chirotonia biskupia odbyła się 13 maja 2012 w głównym soborze monasteru św. Pantelejmona w Kijowie z udziałem metropolitów kijowskiego i całej Ukrainy Włodzimierza, odeskiego i izmaelskiego Agatangela, czerkaskiego i kaniowskiego Sofroniusza, winnickiego i mohylewsko-podolskiego Symeona, arcybiskupów boryspolskiego Antoniego, biełgorodzko-dniestrowskiego Mikołaja, sarneńskiego i poleskiego Anatola, połtawskiego i myrhorodzkiego Filipa, zaporoskiego i melitopolskiego Łukasza, żytomierskiego Nikodema, jahodyńskiego Serafina, horodnickiego Aleksandra, biskupów chocimskiego Melecjusza, makarowskiego Hilarego, wasylkowskiego Pantelejmona, drohobyckiego Filareta, browarskiego Teodozjusza i szepetowskiego i sławuckiego Dionizego. Przyjął tytuł biskupa borodniańskiego, wikariusza eparchii kijowskiej[1]. Uległ on w lipcu 2012 zmianie na biskup putywelski[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]