Antoni (Zawgorodny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni
Aleksandr Zawgorodny
arcybiskup stawropolski i bakijski
ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 12 września 1938
Kisłowodsk
Data śmierci 4 grudnia 1989
arcybiskup stawropolski i bakijski
Okres sprawowania 1987-1989
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja eparchia stawropolska i bakijska
Śluby zakonne 10 sierpnia 1961
Diakonat 13 sierpnia 1961
Prezbiterat 11 czerwca 1964
Chirotonia biskupia 3 sierpnia 1975
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 3 sierpnia 1975
Konsekrator Nikodem (Rotow)
Współkonsekratorzy Juwenaliusz (Pojarkow), Antoni (Mielnikow), Gedeon (Dokukin), Chryzostom (Martiszkin), Ireneusz (Seredni)

Antoni, imię świeckie: Aleksandr Michajłowicz Zawgorodny (ur. 12 września 1938 w Kisłowodsku - zm. 4 grudnia 1989) – rosyjski biskup prawosławny.

Ukończył seminarium duchowne w Stawropolu w 1960, następnie zaś rozpoczął studia w Leningradzkiej Akademii Duchownej. 10 sierpnia 1961 złożył wieczyste śluby mnisze, zaś trzy dni później został wyświęcony na hierodiakona. W 1964 uzyskał w Akademii tytuł kandydata nauk teologicznych. 11 czerwca 1964 został wyświęcony na hieromnicha i skierowany do pracy duszpasterskiej w cerkwi Tichwińskiej Ikony Matki Bożej w Tichwinie. W sierpniu tego samego roku przeniesiony do parafii św. Mikołaja i Objawienia Pańskiego w Leningradzie. W 1967 został archimandrytą i naczelnikiem rosyjskiej misji prawosławnej w Jerozolimie. Funkcję tę pełnił przez trzy lata. Następnie wrócił do Leningradu i przez pięć lat pracował w różnych parafiach.

3 sierpnia 1975 miała miejsce jego chirotonia na biskupa stawropolskiego i niewinomyskiego, w której jako konsekratorzy wzięli udział metropolici leningradzki i nowogrodzki Nikodem, tulski i bielowski Juwenaliusz, arcybiskup miński i białoruski Antoni oraz biskupi nowosybirski i barnaułski Gedeon, kurski Chryzostom, ufimski i stierlitamacki Ireneusz.

Uczestniczył w ruchu ekumenicznym oraz ruchu na rzecz pokoju na świecie. Wielokrotnie reprezentował Rosyjski Kościół Prawosławny w czasie wizyt w innych autokefalicznych Kościołach.

W 1987 otrzymał godność arcybiskupią. Dwa lata później zmarł i został pochowany w sąsiedztwie soboru św. Andrzeja w Stawropolu[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Hermogen (Oriechow)
Naczelnik rosyjskiej misji prawosławnej w Jerozolimie
1967 - 1970
Następca
Hieronim (Zinowjew)
Poprzednik
Jonasz (Zyrianow)
Biskup stawropolski
1975 - 1989
Następca
Gedeon (Dokukin)