Antoni Cierplikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoine
Antoni Cierplikowski
Ilustracja
Grób Antoniego Cierplikowskiego w Sieradzu
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1884
Sieradz
Data i miejsce śmierci 5 lipca 1976
Sieradz
Zawód fryzjer
Narodowość Polak
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Pomnik Antoniego Cierplikowskiego na rynku w Sieradzu

Antoni Cierplikowski ps. Antoine (ur. 24 grudnia 1884 w Sieradzu, zm. 5 lipca 1976 tamże) – fryzjer o międzynarodowej sławie, twórca nowych trendów w dziedzinie fryzjerstwa, a właściwie całej stylistyki kobiecej. Artysta i przyjaciel artystów, polityków i głów koronowanych, mecenas sztuki. Zwany „królem fryzjerów – fryzjerem królów”[1].

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w niezamożnej rodzinie, syn szewca Antoniego i Joanny z Majchrzaków. W wieku 11 lat zetknął się po raz pierwszy z zawodem fryzjera. Zawodu uczył się najpierw w Łodzi, u wuja Pawła Lewandowskiego, który miał zakład fryzjerski. W roku 1901 wyjechał do Paryża, gdzie już w bardzo młodym wieku zdobył wielką sławę.

Paryż, fryzjer gwiazd[edytuj | edytuj kod]

W 1910 roku w Paryżu założył własny zakład fryzjerski. Wylansował modę na krótkie włosy, zapisując się w historii jako autor fryzury „na chłopczycę” (fr. garçon – chłopiec), którą wymyślił dla aktorki Ève Lavallière w roku 1909. Od tej fryzury i sukienek Coco Chanel zaczęła się nowa moda lat międzywojennych. Czesał najbardziej znane artystki swoich czasów: Sarę Bernhardt, Josephine Baker, Édith Piaf, Brigitte Bardot. Przyjaźnił się z Xawerym Dunikowskim i Jeanem Cocteau. Projektował fryzury dla wytwórni filmowych, m.in. dla Metro-Goldwyn-Mayer. W latach 20. XX w. miał około 60 zakładów: w USA, Kanadzie, Francji, Wielkiej Brytanii, Szwecji, Japonii, Australii. W urządzaniu zakładów pomagał mu Dunikowski. W Warszawie założył salon fryzjerski, będący filią jego francuskiego przedsiębiorstwa. Często odwiedzał Polskę. W latach 20.[potrzebny przypis] przyleciał do Polski własnym samolotem, nie omijając swojego rodzinnego Sieradza. Krążąc nad miastem, zrzucał z samolotu kwiaty. Po wojnie, w 1957 r. nawiązał kontakt z fryzjerami warszawskimi. W 1963 r. napisał książkę Czesałem cały świat. Po śmierci żony Marii Berthe w 1969 r., z którą żył w związku pół wieku, wrócił do Polski.

W czasie swego długiego życia zawodowego pracował w Paryżu, Londynie i Nowym Jorku (od 1925 r.), wszędzie osiągając niezwykły sukces. Nadzorował między innymi fryzury w czasie koronacji króla Anglii Jerzego VI, kiedy to Cierplikowski kierował czesaniem naraz 400 kobiet. W Ameryce założył całą sieć 121 zakładów, które firmował.

Schyłek życia[edytuj | edytuj kod]

Świat artystyczny pożegnał 85-letniego Antoine’a galą zorganizowaną w Theatre Champs Elyses w Paryżu. Wielkość Antoniego Cierplikowskiego docenili Francuzi, przyznając mu Legię Honorową; w Polsce otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. We Francji i w Polsce otrzymał też wiele innych odznaczeń za działalność zawodową i społeczną. W 1970 r. powrócił do Sieradza. Kilka ostatnich lat życia spędził żyjąc skromnie. Był tam podejmowany przez swojego znajomego, księdza infułata Apolinarego Leśniewskiego[2]. Został pochowany na cmentarzu katolickim w Sieradzu, podczas gdy na cmentarzu Passy w Paryżu została pochowana jego prawa ręka. W miejscu tym stała duża rzeźba autorstwa Xawerego Dunikowskiego upamiętniająca Cierplikowskiego (w kwartale 3. cmentarza, przy Placu Trocadéro).

Pamięć o Cierplikowskim[edytuj | edytuj kod]

Na cześć Cierplikowskiego w Sieradzu jest organizowany Open Hair Festiwal – impreza, polegająca na tworzeniu i prezentowaniu fryzur w otwartej przestrzeni miejskiej[3]. W 2015 na rynku w Sieradzu stanął pomnik Cierplikowskiego[4].

W albumowym wydaniu poświęconym klasykom mody The Fashion Book, wydanym przez wydawnictwo Phaidon w Londynie w 1998 roku, poświęcono stronę Cierplikowskiemu (jako Antoine) ilustrowaną zdjęciem Josephine Baker w jego fryzurze.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marta Orzeszyna: Antoine Cierplikowski. Król fryzjerów, fryzjer królów. Znak, 2015. ISBN 978-83-240-3050-7.
  2. „Infułat i fryzjer” Fronda.pl.
  3. Open Hair Festiwal – oficjalna strona festiwalu.
  4. Paweł Gołąb: Fotel Antoine'a. Rzeźba została postawiona na Rynku (pol.). W: Nasze Miasto [on-line]. Polska Press Sp. z o.o., 2015-11-04. [dostęp 2015-12-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Perski, Antoine i jego sieradzcy kontynuatorzy, Sieradz 1982.
  • M. Czernow, Czesałem cały świat, „Nad Wartą”, nr 15, 1997.
  • J. Lew-Starowicz, „Leksykon Miasta Sieradz”, 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]