Antoni Hajdecki

Antoni Hajdecki

Data i miejsce urodzenia	1 października 1927 Bochnia
Data i miejsce śmierci	1991 Kraków
Narodowość	polska
Alma Mater	Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie
Dziedzina sztuki	rzeźbiarstwo
Odznaczenia

Antoni Hajdecki (ur. 1 października 1927 w Bochni, zm. 1991 w Krakowie) – polski rzeźbiarz.

Życiorys

Antoni Hajdecki, syn Antoniego i Stefanii, w latach 1946–1950 uczęszczał do Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. Następnie studiował na Wydziale Rzeźby w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowniach Franciszka Kalfasa, Stanisława Popławskiego i Xawerego Dunikowskiego. Dyplom uzyskał w 1956 roku.
W latach 1956–1991 był związany z macierzystą uczelnią, gdzie był pedagogiem. W 1977 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Pełnił funkcję prorektora ASP (1969–1978, 1987–1990).
Był współzałożycielem grupy MARG (Malarstwo, Architektura, Rzeźba, Grafika). Od 1948 roku należał do PZPR.

W latach 1982-87 był przewodniczącym Komisji Kultury i Sztuki Rady Narodowej m. Krakowa. W latach 70. był prezesem Krakowskiego Oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków

Pochowany został na cmentarzu Komunalnym w Bochni przy ul. Orackiej (sektor XXIII, rząd 7, nr grobu 47).

Twórczość

Rzeźbił w kamieniu, drewnie, metalu i ceramice, formy figuralne, dekoracyjne i abstrakcyjne. Jest autorem pomników, rzeźb plenerowych, mozaik architektonicznych.

Wybrane realizacje

• Popiersie Władysława Szafera w Krakowskim Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (1975);
• Pomnik Czynu Zbrojnego Proletariatu Krakowa przy Al. I. Daszyńskiego (1986);
• reliefowy portret Jana Kochanowskiego na jego pomniku – os. Złotego Wieku 4 w Krakowie (1974);
• popiersie z brązu Marii Konopnickiej – os. Podwawelskie, ul. Komandosów 6 w Krakowie (1986);
• Pomnik Iwana Koniewa (posąg za spiżu) – ul. Armii Krajowej w Krakowie (1987), zdemontowany w 1991 roku.

Miasto Kraków podarowało statuę marszałka Iwana Koniewa obwodowi Kirowskiemu W związku z pomnikiem marszałka Koniewa, ukazał się wywiad z Hajdeckim, którego fragment po latach śpiewał zespół Piwnicy pod Baranami do muzyki Zbigniewa Preisnera.

• Brązowe popiersie Karola Świerczewskiego – os. Szkolne 37, przed Technikum Budowlanym (1979), zdemontowany w 1991 roku;
• rzeźba plenerowa Spirala Kosmiczna – os. Tysiąclecia, Kraków – Nowa Huta (1974);
• rzeźba Abstrakcja wykonana z gliny pokrytej szkliwem ceramicznym – na dziedzińcu wewnętrznym Szpitala Specjalistycznego im. S. Żeromskiego w Krakowie, lata 60./70. XX wieku
• był współautorem (razem z Anielą Szatarą-Tymcik kilku realizacji z dziedziny ceramiki architektonicznej w Krakowie, Chrzanowie i Krynicy-Zdroju:
  • mozaika ceramiczna na ścianie i filarach holu dworca kolejowego Kraków-Płaszów, Plac Braci Dudzińskich w Krakowie, wykonana w Spółdzielni „Kamionka” w Łysej Górze
  • ceramiczne dekoracje w holu oraz w dawnym hotelu dziennym Domu Turysty PTTK (obecnie Hotel „Wyspiański”), ul. Westerplatte 15/16, Kraków (nieistniejące, prawdopodobnie przykryte ściankami gipsowymi)
  • kompozycja ceramiczna na ścianie kawiarni w Powiatowym Domu Kultury (obecnie Miejski Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji) w Chrzanowie (nieistniejące, prawdopodobnie przykryte ściankami gipsowymi)
  • kompozycja ceramiczna na ścianie dolnej stacji kolejki linowej na górę parkową w Krynicy-Zdroju.

Odznaczenia

Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi. Został laureatem Nagrody I stopnia Ministerstwa Kultury i Sztuki za całokształt działalności artystycznej i dydaktycznej.

Galeria

• 
  Mozaika z Anielą Szatarą-Tymcik (1968)
  Budynek kas stacji Kraków Płaszów.
• 
  Spirala kosmiczna (1974)
  Kraków, os. Tysiąclecia .
• 
  Pomnik Władysława Szafera (1975)
  Kraków, ul. Kopernika 27 Ogród Botaniczny UJ.
• 
  Pomnik Czynu Zbrojnego Proletariatu Krakowa (1986)
  Kraków, al. I. Daszyńskiego.

Linki zewnętrzne

• Biografia w Encyklopedii Krakowa
• Encyklopedia "Wiem"