Antoni Junosza Gałecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Junosza Gałecki
biskup tytularny amatejski
Herb Antoni Junosza Gałecki
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1811
Radłów
Data i miejsce śmierci 10 marca 1885
Wiedeń
administrator apostolski diecezji krakowskiej
Okres sprawowania 1862 - 1879
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja diecezja krakowska
Prezbiterat 1834
Nominacja biskupia 1862
Sakra biskupia 19 października 1862
Odznaczenia
Order żelaznej Korony

Antoni Junosza Gałecki (ur. 25 maja 1811 w Radłowie koło Tarnowa, zm. 10 marca 1885 w Wiedniu) – biskup administrator diecezji krakowskiej od 1862.

Studiował w Wiedniu i Rzymie, gdzie uzyskał tytuł doktora teologii. W 1834r otrzymał święcenia kapłańskie. Piastował godność kanonika tarnowskiego, od 1853r pełnił funkcję dziekana kapituły tarnowskiej. Był wykładowcą w seminarium duchownym w Tarnowie.

Wskutek działań władz austriackich 25 września 1862 mianowany został przez papieża Piusa IX biskupem tytularnym i wikariuszem apostolskim diecezji krakowskiej w zaborze austriackim. Przeciwnik powstania styczniowego, lojalny wobec władz zaborczych popadał w konflikty z wiernymi i duchowieństwem.10 grudnia 1863 nakazał usunięcie wszelkich emblematów wojennych i symboli narodowych z grobów powstańczych na cmentarzach krakowskich. Za taką postawę odznaczony 16 grudnia 1864 austriackim Orderem Żelaznej Korony II klasy.

Dbał o dyscyplinę i wysoki poziom opieki duszpasterskiej, popierał zgromadzenia zakonne. Przyjął do diecezji wygnane z Wielkopolski karmelitanki bose, urszulanki, w 1873 pijarów. Jego ostra reakcja w sprawie obłąkanej karmelitanki Barbary Ubryk, zgoda na wejście w mury Karmelu komisji śledczej spowodowały w Krakowie rozruchy uliczne.

8 grudnia 1869 uczestniczył w uroczystości otwarcia Soboru Watykańskiego I, wziął udział w 3 uroczystych sesjach soborowych i na terenie diecezji krakowskiej jako jeden z pierwszych biskupów publicznie ogłosił treść soborowych dokumentów.

Mieszkał w klasztorze Misjonarzy na Stradomiu, ponieważ zbyt wolno postępowały prace przy odbudowie pałacu biskupiego zniszczonego pożarem. Nie udało mu się nawiązać porozumienia z wpływowymi rodami arystokratycznymi Krakowa, jak również ze środowiskiem profesorskim i akademickim UJ. Od 1876 podejmowano próby zmierzające do odwołania biskupa z Krakowa zakończone sukcesem w kwietniu 1879. Po nominacji Albina Dunajewskiego na stanowisko biskupa krakowskiego papież Leon XIII zwolnił z obowiązków i odwołał z funkcji biskupa Gałeckiego, który opuścił Kraków incognito po 26 kwietnia 1879.Wyjechał do Wiednia, gdzie zamieszkał i zmarł w 1885 r. Został pochowany na cmentarzu publicznym w Wiedniu.

Bibliografia[edytuj]

  • Jacek Urban "Diecezja krakowska w XIX wieku [w] "Kościół krakowski w Tysiącleciu" wyd. "Znak" Kraków 2000
  • "Encyklopedia Krakowa" wyd. PWN Warszawa - Kraków 2000