Antoni Maciej Sierakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Maciej Sierakowski
Herb Antoni Maciej Sierakowski
Data urodzenia w marcu 1731
Data śmierci 21 marca 1781
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 29 września 1757[1]
Nominacja biskupia 20 lipca 1778[1]
Sakra biskupia 2 lutego 1779
Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 lutego 1779
Konsekrator Giovanni Andrea Archetti
Współkonsekratorzy Jan Stefan Giedroyć
Kasper Cieciszowski

Antoni Maciej Sierakowski herbu Ogończyk[2] (ur. w marcu 1731, zm. 21 marca 1781[1]) – prezydent Trybunału Głównego Koronnego w 1775 roku[3], duchowny katolicki.

Święcenia kapłańskie 29 września 1757 roku. Rektor polskiego kościoła św. Stanisława w Rzymie (1763). Był sekretarzem Rady Nieustającej i pisarzem wielkim koronnym. Od 20 lipca 1778 biskup inflancko-piltyński. W 1775 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VI, Patavium 1958, s. 435. (łac.)
  2. Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., t. I, Lipsk 1846, s. 85.
  3. Kolęda warszawska na rok 1775, Warszawa 1775 [b.n.s]
  4. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Świętego Stanisława, Warszawa 2006, s. 182.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Instytut Wydawniczy "Pax", Warszawa 2000.
  • Bolesław Kumor, Antoni Maciej Sierakowski [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XXXVII, 1996-1997, s. 258-259.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]