Antoni Murawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Murawski
Ilustracja
sierżant sierżant
Data i miejsce urodzenia 13 października 1895
Szabin koło Augustowa
Data śmierci 1943
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 41 pułk piechoty
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Polski Podziemnej z Mieczami

Antoni Murawski[a] (ur. 13 października 1895 w Szabinie koło Augustowa, zm. 1943) – sierżant piechoty Wojska Polskiego, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 13 października 1895 w Szabinie niedaleko Augustowa, w rodzinie Stanisława i Marianny z Rusziewiczów[1]. Od czerwca 1919 jako ochotnik w 41 pułku piechoty, z którym walczył pod Kijowem, Grodnem, Lidą, Sejnami. Odznaczony za atak na Skorodno 22 czerwca 1920 Orderem Virtuti Militari. Po agresji ZSSR ukrywał się, poszukiwany przez NKWD. W 1943 aresztowany przez tajną policję niemiecką i rozstrzelany. Żonaty z Zofią Czeborską, miał 6 dzieci.


Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Smoleń 1929 ↓, s. 45 poz. 25 wymienia nazwisko „Antoni Morawski”.
  • Możliwe że jest pomyłka w nazwie miejscowości urodzenia i chodzi o miejscowość Sztabin gdzie Antoni Murawski do 1939 roku prowadził sklep tytoniowy.
  • Na stronie 41 pp w wyliczeniu żołnierzy odznaczonych Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari za wojnę 1918–1921 zapisano pod nr 25 – plut. Antoni Morawski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Polak (red.) 1991 ↓, s. 101.
  2. Smoleń 1929 ↓, s. 45.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]