Antoni Niemczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Niemczak (ur. 17 listopada 1955 w Pruchniku) – polski maratończyk.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Zawodnik Śląska Wrocław jego trenerem był wówczas Jan Fus. Dwukrotnie poprawiał najlepszy wynik Polski w maratonie (do 2.09:41 w 1990 w słynnym maratonie chicagowskim, gdzie zajął 2. miejsce). Nazywano go Mister Second Place, gdyż wiele z silnie obsadzonych biegów kończył na drugiej pozycji. Tak było też w maratonie w Nowym Jorku w 1986 r., wtedy jednak, po pozytywnym wyniku kontroli antydopingowej (wykryto steryd anaboliczny Nandrolon) Niemczak został zdyskwalifikowany na 2 lata[1]. Mistrz Polski w maratonie (1986), półmaratonie (1982), biegach na 5000 (1984) i 10000 m (1984-1985) oraz w biegu przełajowym (1985). Zwycięzca maratonu w Wiedniu (1984) i San Francisco (1990). Sklasyfikowany na 8. miejscu w rankingu Track and Field News za 1990 r.

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bartłomiej Czekański. Kaniony nadziei. „Sportowiec”. Nr 25(1996) 1989 r., s. 17-20. Warszawa: Główny Urząd Kultury Fizycznej. ISSN 0038-8122. 
  2. a b Zbigniew Jonik, All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii, zbjonik.republika.pl [dostęp 2012-07-19] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]