Antoni Olcha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Antoni Olcha (ur. 21 listopada 1914 w miejscowości Naprawa - zm. 24 listopada 1978 w Warszawie) – polski prozaik, poeta, reportażysta, autor sztuk scenicznych oraz dyplomata.

Ukończył Wydział Dyplomatyczno-Konsularny na Akademii Nauk Politycznych w Warszawie. W 1933 ogłosił tomik poezji Z pod strzechy. W latach 1933-1936 był redaktorem miesięcznika "Wieś – Jej Pieśń" oraz "Nowa Wieś". Brał udział w kampanii wrześniowej jako ochotnik. W latach 1939-1941 przebywał w Wilnie, gdzie był współpracownikiem dziennika "Prawda Wileńska". W latach 1941-43 mieszkał w Warszawie, a w latach 1943-1945 na Podhalu. W okresie od 1945 do 1947 był redaktorem naczelnym tygodnika "Chłopi" oraz kierownikiem Działu Rolnego Polskiej Agencji Prasowej. Następnie był redaktorem tygodnika "Gromada - Rolnik Polski". W latach 1973-1978 pełnił funkcję zastępcy ambasadora oraz radcy do spraw kultury Ambasady PRL w Belgradzie. W 1965 roku otrzymał nagrodę III stopnia Ministra Kultury i Sztuki.

Twórczość[edytuj]

  • Nowa Naprawa
  • Zwierciadła
  • Most nad urwiskiem
  • We wsi podźwigniętej z popiołów
  • Szumią dęby nad Iguassu
  • Rok 1329
  • Wiosenna ziemia
  • Różne strony czasu
  • Żywe ogniwa
  • Kamień i skrzydło
  • Oko delfina
  • Wiktor
  • Brazylijskie profile
  • Ozga-Michalski
  • Niepokój wiosennej zieleni
  • Lustra potoku
  • Centkiewiczowie
  • Szczerbce, flety i kołacze
  • Czas i słowo

Bibliografia[edytuj]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.