Antoni Tyzenhauz (1756–1816)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy generała. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Antoni Tyzenhauz
Herb
Bawół I
Rodzina Tyzenhauzowie
Data urodzenia 1756
Data śmierci 19 lutego 1816
Ojciec Tomasz Tyzenhauz
Żona

Zofia Tyzenhauz

Odznaczenia
Orderu Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)

Antoni Tyzenhauz herbu Bawół[1] (ur. w 1756 roku, zm. 19 lutego 1816 roku) – generał wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego, członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku i poseł na sejm 1776 roku z powiatu rzeczyckiego[2], chorąży wileński w 1777 roku, starosta rohaczewski, prezydent Wilna w 1792 roku, poseł na Sejm Czteroletni z województwa wileńskiego w 1790 roku[3], członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej[4],, był członkiem sprzysiężenia, przygotowującego wybuch powstania kościuszkowskiego na Litwie[5], deputowany Wydziału Porządku Deputacji Centralnej Wielkiego Księstwa Litewskiego w insurekcji kościuszkowskiej[6]. W 1794 roku był członkiem Deputacji Tajnej[7].

W 1812 roku przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego[8].

Żonaty z Zofią Tyzenhauzówną, której małżeństwo z Franciszkiem Ksawerym Chomińskim zakończyło się rozwodem.

Była kawalerem Orderu Świętego Stanisława[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Złota księga szlachty polskiej, r. IV Poznań 1882, s. 389, H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk mylnie przypisują Tyzenhauzom herb Bawola Głowa.
  2. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 529.
  3. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 317.
  4. a b Adam Skałkowski, Towarzystwo Przyjaciół Konstytucji 3 maja, w: Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej, 1930, s. 81.
  5. Bartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 117.
  6. Akty powstania Kościuszki, t. III, Wrocław–Kraków 1995, s. 401.
  7. Bartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 135
  8. Akcesy do konfederacji warszawskiej rządu i obywatelki Wielkiego Księstwa Litewskiego, podał Euzebiusz Łopaciński, w: Ateneum Wileńskie, r. XI, Wilno 1936, s. 355

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, spisy, t. I: Województwo wileńskie XIV–XVIII wiek, opr. H. Lulewicz, A. Rachuba, P. P. Romaniuk, pod red. A. Rachuby, Warszawa 2004.
  • Złota księga szlachty polskiej, r. IV, Poznań 1882.