Antoni Wroniecki (pilot)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Wroniecki
major obserwator major obserwator
Data urodzenia 13 czerwca 1895
Data i miejsce śmierci 17 marca 1941
Blackpool, Wielka Brytania
Przebieg służby
Lata służby od 1916
Siły zbrojne Luftstreitkräfte, Wojsko Polskie II RP
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka
Późniejsza praca lotnictwo
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Antoni Wroniecki - (ur. 13 czerwca 1895, zm. 17 marca 1941 w Blackpool, w Wielkiej Brytanii) - major pilot i obserwator Wojska Polskiego.

W czasie I wojny światowej służył w lotnictwie Cesarstwa Niemieckiego Luftstreitkräfte. 14 kwietnia 1918, w czasie służby w eskadrze myśliwskiej Jasta 64, przeleciał na stronę zajmowaną przez wojska francuskie i w czasie lądowania został zestrzelony przez amerykańskich pilotów Campbella i Wilsona. Po powrocie do zdrowia został przyjęty do nowo tworzonego lotnictwa polskiego przy Armii Polskiej we Francji gen. Józefa Hellera. Zmienił też nazwisko na Wróblewski.

Razem z armią Hellera powrócił do Polski. Pełnił obowiązki komendanta Wyższej Szkoły Pilotów w Ławicy pod Poznaniem. W okresie międzywojennym służył w 3 Pułku Lotniczym. W okresie pomiędzy majem a listopadem 1925 pełnił obowiązki dowódcy 31 Eskadry Liniowej.

Na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych był dyrektorem S.A. Komunikacji Powietrznej "Aero". W 1936 przeszedł do wywiadu wojskowego. Ze względu na świetną znajomość języka niemieckiego przez rok pełnił funkcję kierownika polskiego ośrodka wywiadowczego w Berlinie.

W czasie II wojny światowej służył w polskich oddziałach RAF. Zmarł śmiercią naturalną 17 marca 1941 w Bazie PSP w Blackpool. Pochowany na cmentarzu Layton w Blackpool.

Bibliografia[edytuj]

  • Olgierd Cumft, Hubert Kazimierz Kujawa: Księga lotników polskich poległych, zmarłych i zaginionych 1939-1946. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989, s. 544-545. ISBN 83-11-07329-5.
  • Leszek Gondek: Wywiad polski w III Rzeszy 1933-1939. Zarys struktury, taktyki i efektów obronnego działania. Wyd. 2. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1982, s. 131-133. ISBN 83-11-06794-5.
  • Jon Guttman, Harry Dempsey: USAS 1st Pursuit Group. Osprey Publishing, 2008. ISBN 18-46-03309-8.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.