Antoni Zabiełło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Zabiełło
Herb
Topór
Rodzina Zabiełłowie herbu Topór
Data śmierci 1776
Ojciec Michał Zabiełło
Matka Anna Monwid-Białłozor
Żona

Zofia Niemirowicz-Szczytt

Dzieci

Anna Zabiełło
x Teodor Laskarys
Brygida Zabielło
x Fortunat Gorski
Maria
x Adam hr. Plater
Michał Zabiełło
Szymon Zabiełło
x Barbara Zawisza
Jerzy Zabiełło
x Marianna Sobolewska
Józef Zabiełło
x Marianna Sobolewska
II v. Ludwik Szymon Gutakowski
N.N.
x Tadeusz Kociełł

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów) Order Świętego Michała (Francja)

Antoni Zabiełło herbu Topór (zm. w 1776 roku) – generał lejtnant armii Wielkiego Księstwa Litewskiego, łowczy litewski w latach 1761-1775, marszałek kowieński od 1744 roku, podczaszy kowieński w latach 1730-1744[1], rotmistrz powiatu kowieńskiego w 1733 roku.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Jako deputat i poseł na sejm elekcyjny z powiatu kowieńskiego podpisał pacta conventa Stanisława Leszczyńskiego w 1733 roku[2]. Był elektorem Stanisława Leszczyńskiego w 1733 roku[3]. Był posłem na sejm 1750 roku[4]. Był posłem z powiatu kowieńskiego na sejm 1752 roku[5]. Był posłem z powiatu upickiego na sejm 1754 roku[6]. Był marszałkiem powiatu kowieńskiego w konfederacji Czartoryskich w 1764 roku[7]. Był posłem na sejm konwokacyjny (1764)[8]. Poseł z powiatu kowieńskiego na sejm elekcyjny 1764 roku[9]. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku[10]. Członek Komisji Wojskowej Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1764 roku[11]. Był członkiem konfederacji radomskiej 1767 roku[12]. W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła właściwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku za którego odpowiada król, poseł powiatu kowieńskiego na sejm 1767 roku[13]. W 1767 roku jako poseł na Sejm Repninowski, wszedł w skład delegacji, wyłonionej pod naciskiem posła rosyjskiego Nikołaja Repnina, powołanej w celu określenia ustroju Rzeczypospolitej[14].

W 1761 odznaczony Orderem Orła Białego, kawaler francuskiego Orderu św. Michała, kawaler Orderu Świętego Stanisława.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Syn pisarza ziemskiego kowieńskiego Michała Zabiełły i jego żony Anny Monwid-Białłozor h. Wieniawa.

Miał dwóch braci:

  • Szymona, kasztelana mińskiego
  • Józefa

oraz sześć sióstr:

  • Mariannę za Dominikiem Korwinem-Kossakowskim
  • Katarzynę za Józefem Monwidem-Białłozorem
  • Konstancję za Dominikiem Medekszą, wnukiem Stefana Franciszka
  • Eufrozynę za Piotrowiczem
  • Eleonorę za Jerzym Monwidem-Białłozorem
  • Teodorę za Syruciem

Poślubił (między 1744 a 1748) Zofię Niemirowicz-Szczyttównę h. Jastrzębiec, córkę Józefa, kasztelana mścisławskiego, i Petronelli Wołodkowiczówny II v. za Szymonem Syruciem, wnuczkę Krzysztofa Benedykta Niemirowicza-Szczytta, kasztelana smoleńskiego.

Z Zofią Niemirowicz-Szczyttówną miał dzieci:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, t. 2, Województwo trockie XIV-XVIII wiek, pod redakcją Andrzeja Rachuby, Warszawa 2009, s. 675
  2. Porządek na Seymie Walnym elekcyi między Warszawą a Wolą dnia 25 Sierpnia roku Pańskiego 1733 postanowiony, s. 49.
  3. Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. / zestawili w porządek abecadłowy Jerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 263
  4. Diarjusze sejmowe z wieku XVIII.T.III. Diarjusze sejmów z lat 1750, 1752, 1754 i 1758, Warszawa 1937, s. 29.
  5. Diarjusze sejmowe z wieku XVIII.T.III. Diarjusze sejmów z lat 1750, 1752, 1754 i 1758, Warszawa 1937, s. 132.
  6. Diarjusze sejmowe z wieku XVIII.T.III. Diarjusze sejmów z lat 1750, 1752, 1754 i 1758, Warszawa 1937, s. 242.
  7. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 140.
  8. Zestawienie według województw, nazwisk, posłów zasiadających na sejmie convocationis 1764 r., Archiwum Państwowe Poznań, Zespół Akta braci czeskich rkps 2105, k. 5.
  9. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 102.
  10. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 114.
  11. Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 170.
  12. Korwin [Kossakowski] S., Trzeci Maj i Targowica, Kraków 1890, s. 227.
  13. Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 668.
  14. Aleksander Kraushar, Książę Repnin i Polska, Warszawa 1900 t. II , s. 319.
  15. T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, rocznik 4 i 10
  16. Antoni Zabiełło h. Topór [w:] Wielka Geneaologia Minakowskiego http://wielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=13.648.10

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008