Antonin Kornel Przedwojewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonin Kornel Przedwojewski
Kornel Przedwojewski
Biskup
Data urodzenia

1732[a]

Data śmierci

3 sierpnia 1793

Biskup pomocniczy gnieźnieński
Okres sprawowania

1768–1793

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

kapucyni

Nominacja biskupia

19 września 1768

Sakra biskupia

23 października 1768

Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

23 października 1768

Konsekrator

Gabriel Podoski

Współkonsekratorzy

Hieronim Antoni Szeptycki,
Ignacy Franciszek Ossoliński OFMConv

Antonin Kornel Przedwojewski OFMCap (ur. w 1732[a], zm. 3 sierpnia 1793) – polski duchowny rzymskokatolicki, kapucyn, biskup pomocniczy gnieźnieński, scholastyk gnieźnieński i łęczycki, kanonik łęczycki i gnieźnieński, dziekan kapituły łowickiej[1], proboszcz w Skierniewicach i Kępnie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był kapelanem i teologiem hetmana wielkiego koronnego i poety Wacława Rzewuskiego. W latach 1754-1759 lektor studium zakonnego przy klasztorze kapucynów w Olesku. Autor Siedmiu kazań pokutnych, które też zamiast rozmyślania na siedem dni tygodnia przydatne być mogą, przez X. Antonina Kapucyna. Powstał jednak paszkwil, według którego kazania za o. Przedwojewskiego pisał Rzewuski[2].

19 września 1768 papież Klemens XIII prekonizował go biskupem pomocniczym gnieźnieńskim oraz biskupem in partibus infidelium bolineńskim. 23 października 1768 przyjął sakrę biskupią z rąk arcybiskupa gnieźnieńskiego Gabriela Podoskiego. Współkonsekratorami byli biskup płocki Hieronim Antoni Szeptycki oraz biskup koadiutor bakowski Ignacy Franciszek Ossoliński OFMConv.

W 1793 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[3].

Pochowany w kościele klasztornym Przemienienia Pańskiego w Warszawie[4].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b rok niepewny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 363.
  2. Krystyna Maksimowicz: Seweryn Rzewuski i okolicznościowa poezja polityczna doby Sejmu Czteroletniego (pol.). Pamiętnik Literacki : czasopismo kwartalne poświęcone historii i krytyce literatury polskiej. [dostęp 2018-08-31].
  3. Stanisław Karwowski, Gniezno, Poznań 1892, s. 460.
  4. Krzysztof Rafał Prokop, Nekropolie biskupie w nowożytnej Rzeczypospolitej (XVI–XVIII w.), Kraków-Warszawa 2020, s. 142.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]