Antonina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy imienia żeńskiego. Zobacz też: inne znaczenia tego hasła.

Antoninaimię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Antonin; uformowany przy użyciu przyrostka -inus, -ina, oznaczającego przynależność lub pochodzenie, przydomek od nazwy rodowej rodu Antoniuszów. W Polsce Antonina pojawiła się później niż obecna od średniowiecza Antonia[1]; notowana jest co najmniej od 1637 roku[2]. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Antonina w 2017 r. zajmowała 15. miejsce w grupie imion żeńskich[3]. W całej populacji Polek Antonina zajmowała w 2017 r. 90 miejsce (43 462 nadań)[4].

Przykładowe zdrobnienia: Antosia, Tosia, Tonia, Nina (która stanowi także odrębne imię).

Antonina imieniny obchodzi[edytuj | edytuj kod]

Odpowiedniki w innych językach[edytuj | edytuj kod]

Znani ludzie noszący imię Antonina[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Grzenia, Słownik imion, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2002, ISBN 83-01-13741-X, OCLC 830306364.
  2. Teki Dworzaczka, Księgi grodzkie i ziemskie, Gniezno, Część 1, 7793 (Nr. 80)
  3. Statystyka imion za 2017 rok - podsumowanie. gov.pl. [dostęp 2018-02-11].
  4. 100_najpopularniejszych_imion_bez_zgonow_18.01.2017_r. gov.pl. [dostęp 2018-02-11].
  5. Santi e beati
  6. Saints.sqpn
  7. Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 1, Kraków: Wydaw. WAM, 1997, ISBN 83-7097-271-3, OCLC 830132402.
  8. Kazimierz Tymiński: Mały słownik POLSKO-ESPERANCKI. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 429. ISBN 83-214-0326-3.