Antonio Brancaccio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio Brancaccio
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1923
Maddaloni
Data i miejsce śmierci 26 sierpnia 1995
Getynga
Zawód prawnik

Antonio Brancaccio (ur. 26 sierpnia 1923[1] w Maddaloni, zm. 26 sierpnia 1995 w Getyndze[2]) – włoski prawnik, w latach 1986–1995 prezes Sądu Kasacyjnego, w 1995 minister.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia prawnik, od 1948 związany zawodowo z włoskim wymiarem sprawiedliwości. Zajmował różne stanowiskach w strukturze prokuratury w Rzymie i Neapolu, a także w organach sądowych. W drugiej połowie lat 70. był dyrektorem gabinetu ministrów sprawiedliwości, od 1977 do 1981 kierował biurem legislacyjnym resortu sprawiedliwości. Od 1969 w randze sędziego Sądu Kasacyjnego, od 1981 pełnił funkcję przewodniczącego sekcji, a w latach 1986–1995 zajmował stanowisko prezesa tego sądu[2][3].

W styczniu 1995 został ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Lamberta Diniego[1]. Zrezygnował z tej funkcji już w czerwcu z powodów zdrowotnych. Pozostał członkiem gabinetu jako minister bez teki, zmarł w sierpniu tego samego roku[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Antonio Brancaccio (wł.). camera.it. [dostęp 2017-07-19].
  2. a b c MORTO L' EX MINISTRO ANTONIO BRANCACCIO (wł.). la Repubblica.it, 27 sierpnia 1995. [dostęp 2017-07-19].
  3. ECCO IL GOVERNO DEI PROFESSORI (wł.). la Repubblica.it, 18 stycznia 1995. [dostęp 2017-07-19].