Antonio Cámpolo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonio Cámpolo
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1897
Urugwaj
Data śmierci 22 maja 1959
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
Peñarol Montevideo
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1918–1929 Urugwaj 21 (3)

Antonio Cámpolo (7 lutego 189722 maja 1959) – piłkarz urugwajski noszący przydomek Giroba, lewy napastnik.

Urodzony w Montevideo Cámpolo grał w klubie Peñarol Montevideo obok takich wielkich piłkarzy tej epoki, jak José Piendibene, Isabelino Gradín czy John Harley.

Jako piłkarz Peñarolu wziął udział w turnieju Copa América 1920, gdzie Urugwaj zdobył mistrzostwo Ameryki Południowej. Cámpolo zagrał we wszystkich trzech meczach – z Argentyną, Brazylią (zdobył bramkę) i Chile. Wraz ze swym klubowym kolegą José Pérezem stworzył znakomitą parę napastników.

Wciąż jako gracz Peñarolu wziął udział w turnieju Copa América 1921, gdzie Urugwaj zajął trzecie miejsce. Cámpolo zagrał we wszystkich trzech meczach – z Paragwajem, Brazylią i Argentyną.

Cámpolo razem z reprezentacja Urugwaju wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w 1928 roku, zdobywając złoty medal. Zagrał w trzech meczach – z Niemcami, Włochami (zdobył bramkę) i w pierwszym meczu finałowym z Argentyną.

Ostatni raz w mistrzostwach kontynentalnych Cámpolo wziął udział podczas turnieju Copa América 1929, gdzie Urugwaj zajął trzecie miejsce. Zagrał we wszystkich trzech meczach – z Paragwajem, Peru i Argentyną.

Od 18 lipca 1918 roku do 17 listopada 1929 roku Cámpolo rozegrał w reprezentacji Urugwaju 21 meczów i zdobył 3 bramki[1]. Słynął z bardzo dużej szybkości[2]

Zmarł 22 maja 1959 w rodzinnym Montevideo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Wołek, Encyklopedia piłkarska FUJI: Copa America. Historia mistrzostw Ameryki Południowej 1910-1995, Wydawnictwo GiA, Katowice 1995, ​ISBN 83-902751-2-0​, str. 21

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]