Antonio Conte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio Conte
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
31 lipca 1969
Lecce, Włochy
Pozycja pomocnik
Wzrost 178 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Chelsea (trener)
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1985–1992
1992–2005
Lecce
Juventus
89 (1)
295 (29)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1994–2000  Włochy 20 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2005–2006
2006–2007
2007–2009
2009–2010
2010–2011
2011–2014
2014–2016
2016–
Siena (asystent)
Arezzo
Bari
Atalanta
Siena
Juventus
 Włochy
Chelsea

Antonio Conte (ur. 31 lipca 1969 w Lecce) – włoski trener piłkarski i były piłkarz występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Włoch. Od 2016 roku trener angielskiej Chelsea.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

US Lecce[edytuj]

Wychowanek miejscowego klubu US Lecce. 6 kwietnia 1986 zadebiutował w Serie A na pozycji pomocnika w meczu przeciwko Pisa Calcio (1:1), mając wtedy 16 lat, 8 miesięcy i 13 dni. Swoją pierwszą bramkę w Serie A strzelił 11 listopada 1989 roku w meczu Napoli-Lecce (3:2).

Juventus F.C.[edytuj]

Latem 1991 został kupiony za 7 milionów lirów do Juventusu, a 17 listopada 1991 debiutował w koszulce Juve w meczu derbowym w Torino FC. Z Juventusem odnosił wiele sukcesów, między innymi pięć razy zdobył mistrzostwo Włoch, w 1993 roku wygrał Puchar UEFA, a w 1996 Ligę Mistrzów. W 1996 roku, po odejściu Gianluki Viallego i Fabrizia Ravanellego, został kapitanem drużyny. W sezonie 2001/02 przez coraz rzadsze wychodzenie w podstawowym składzie Juventusu stracił opaskę kapitana na rzecz Alessandra Del Piero. 4 kwietnia 2004 r. rozegrał ostatni mecz w Serie A na San Siro przeciwko Interowi (3:2) i w tym samym roku zakończył karierę zawodniczą.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

27 maja 1994 debiutował w reprezentacji Włoch w meczu towarzyskim przeciwko Finlandii (2:0). Występował w meczach ćwierćfinałowym i półfinałowym MŚ 1994, ale nie zagrał w finale z Brazylią (0:0, k.2:3). Kontuzja wyeliminowała go z Euro 1996. 27 marca 1999 strzelił pierwszego gola w meczu eliminacyjnym do mistrzostw Europy przeciwko Danii (2:1). Brał udział w Euro 2000, gdzie 24 czerwca zagrał swój ostatni mecz w koszulce Squadra Azzurra w ćwierćfinale przeciwko Rumunii (2:0).

Kariera trenerska[edytuj]

W latach 2005–2006 był drugim trenerem Sieny, w latach 2006–2007 był szkoleniowcem AC Arezzo, a w 2007 rozpoczął pracę z AS Bari. W 2009 wygrał z nią rozgrywki Serie B i awansował do pierwszej ligi. Po zakończeniu rozgrywek odszedł jednak z zespołu z powodu braku porozumienia z kierownictwem Bari w sprawie planów transferowych. 21 września 2009 Conte został szkoleniowcem Atalanty Bergamo zastępując Angelo Gregucciego. Pracował tam do stycznia 2010 roku, po czym złożył rezygnację[1]. 23 maja 2010 Conte został trenerem Sieny. Rok później objął stanowisko szkoleniowca drużyny, w której występował jako piłkarz – Juventusu. 6 maja 2012, na jedną kolejkę przed zakończeniem sezonu, zdobył w roli szkoleniowca Juve tytuł Mistrza Włoch, wygrywając z Cagliari 2:0. 15 lipca 2014 Conte zrezygnował z funkcji trenera Juventusu, z powodu polityki transferowej.

14 sierpnia 2014 roku został nowym szkoleniowcem reprezentacji Włoch[2]. Po zakończeniu Euro 2016 Antonio Conte objął funkcję szkoleniowca Chelsea FC. Kontrakt jest ważny przez 3 lata[3].

Sukcesy[edytuj]

Sukcesy piłkarskie[edytuj]

Sukcesy trenerskie[edytuj]

Bari[edytuj]

Juventus[edytuj]

  • Mistrzostwo Włoch (3): 2012, 2013, 2014
  • Superpuchar Włoch (2): 2012, 2013

Chelsea[edytuj]

  • Mistrzostwo Anglii (1): 2017

Przypisy

  1. Conte rozstał się z Atalantą (ang.). Tylko Piłka, 2010-01-07. [dostęp 2010-01-07].
  2. Antonio Conte appointed new Italy coach (ang.). SB Nation, 2014-08-14. [dostęp 2014-08-14].
  3. Conte appointed (ang.). Chelsea F.C., 2016-04-04. [dostęp 2016-04-04].

Bibliografia[edytuj]