Antonio Felice Zondadari (1665–1737)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonio Felice Zondadari
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1665
Siena
Data i miejsce śmierci 23 listopada 1737
Siena
prefekt Trybunału Sygnatury Łaski
Okres sprawowania 1730–1737
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 25 marca 1690
Sakra biskupia 18 grudnia 1701
Kreacja kardynalska 18 maja 1712
Klemens XI
Kościół tytularny Santa Balbina
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 18 grudnia 1701
Konsekrator Fabrizio Paolucci

Antonio Felice Zondadari (ur. 13 grudnia 1665 w Sienie, zm. 23 listopada 1737 tamże) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 13 grudnia 1665 roku w Sienie, jako syn Ansana Zondadariego i Agnese Chigi (jego bratem był Marc’Antonio Zondadari)[1]. Studiował na Uniwersytecie Sieneńskim, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. 25 marca 1690 roku przyjął święcenia kapłańskie[2]. Następnie został referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur i wicelegatem w Bolonii[1]. 5 grudnia 1701 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Damaszku, a trzynaście dni później przyjął sakrę[2]. Rok później został mianowany nuncjuszem nadzwyczajnym do spraw wojny o sukcesję hiszpańską i utrzymianie tronu przez Filipa V[1]. W latach 1706–1709 pełnił funkcję zwykłego nuncjusza w Hiszpanii[2]. 18 maja 1712 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santa Balbina[2]. W latach 1718–1719 pełnił funkcję kamerlinga Kolegium Kardynałów[1]. W 1730 roku został prefektem Trybunału Sygnatury Łaski i pełnił tę funkcję do śmierci, która nastąpiła 23 listopada 1737 roku w Sienie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Antonio Felice Zondadari (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-03-18].
  2. a b c d Antonio Felice Zondadari (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-03-18].