Antonio Giovinazzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio Giovinazzi
Antonio Giovinazzi na torze Hockenheimring podczas zawodów Europejskiej Formuły 3 (2014)
Antonio Giovinazzi na torze Hockenheimring podczas zawodów Europejskiej Formuły 3 (2014)
Kraj  Włochy
Data urodzenia 14 grudnia 1993
Sukcesy

2012: Formula Pilota China (mistrz)
2013: Brytyjska Formuła 3 (wicemistrz w serii międzynarodowej)
2015: Europejska Formuła 3 (wicemistrz)
2015: Masters of Formula 3 (zwycięzca)
2016: Seria GP2 (wicemistrz)

Antonio Giovinazzi na torze Circuit de Spa-Francorchamps podczas zawodów Europejskiej Formuły 3 (2014)

Antonio Giovinazzi (ur. 14 grudnia 1993 roku) – włoski kierowca wyścigowy.

Życiorys[edytuj]

Początki[edytuj]

Giovinazzi rozpoczął karierę w jednomiejscowych bolidach wyścigowych w wieku 19 lat w 2012 roku poprzez starty w Formule Pilota China. Spisał się tam bardzo dobrze. Dzięki sześciu zwycięstwom i trzynastu podium uzbierał 229 punktów, co dało mu tytuł mistrzowski. W tym samym sezonie pojawił się także gościnnie na starcie Europejskiej Formuły Abarth, gdzie też dwukrotnie zwyciężył.

Formuła 3[edytuj]

Na sezon 2013 Włoch podpisał kontrakt z brytyjską ekipą Double R Racing na starty w Europejskiej Formule 3 oraz w Brytyjskiej Formule 3. Z dorobkiem odpowiednio 31 i 135 punktów ukończył sezon odpowiednio na siedemnastej i drugiej pozycji w klasyfikacji generalnej. Tym samym zdobył tytuł wicemistrzowski w Brytyjskiej Formule 3.

W 2014 roku Włoch startował w bolidzie brytyjskiej ekipy Jagonya Ayam with Carlin. Wystartował łącznie w 33 wyścigach, w ciągu których siedmiokrotnie stawał na podium, w tym dwukrotnie na jego najwyższym stopniu. Uzbierał łącznie 238 punktów. Wystarczyło to na szóste miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

W sezonie 2015 Antonio kontynuował współpracę z brytyjskim teamem. Włoch walczył o tytuł mistrzowski i przez pewien okres był nawet liderem klasyfikacji generalnej. Ostatecznie jednak musiał uznać wyższość bardziej doświadczonego Szweda Felixa Rosenqvista, który wyprzedził go różnicą aż 115,5 punktu. Na przestrzeni sezonu Giovinazzi dwudziestokrotnie meldował się w pierwszej trójce, z czego sześciokrotnie na jego najwyższym stopniu. Poza tym czterokrotnie startował z pole position oraz uzyskał najszybsze okrążenie wyścigu.

Włoch wystartował również w dwóch prestiżowych wyścigach - Masters of Formula 3 oraz Grand Prix Makau. W pierwszym z nich uległ w kwalifikacjach Brazylijczykowi Sergio Sette Camara, jednak w wyścigu kwalifikacyjnym i głównym nie miał sobie równych. Na torze Guia Circuit z kolei rywalizację ukończył poza podium, na czwartym miejscu.

DTM[edytuj]

W 2015 roku Włoch zadebiutował w niemieckich mistrzostwach samochodów turystycznych - DTM - podczas rundy na rosyjskim torze Moscow Raceway. Reprezentując zespół Audi Sport Team Phoenix Giovinazzi rywalizację zakończył jednak dopiero na dziewiętnastym i dwudziestym pierwszym miejscu.

Seria GP2[edytuj]

W roku 2016 Włoch wraz z rodzimym zespołem Prema Powerteam zadebiutował w serii GP2. Antonio był zdecydowanie największym objawieniem sezonu. Zainteresowani byli nim włodarze Mercedesa, którzy złożyli mu propozycję dołączenia do ich programu rozwoju młodych kierowców. Włoch jednak odrzucił ofertę. Po dwóch weekendach bez punktów popisał się rewelacyjną jazdą na ulicznym torze w Baku, całkowicie dominując tam rywalizację. W drugim starcie pokonał na ostatnim okrążenia swojego zespołowego partnera, Francuza Pierre'a Gasly, z którym do końca walczył o tytuł mistrzowski. Po trzech zwycięstwach w przeciągu czterech wyścigów na torach Spa-Francorchamps, Monza i Sepang Giovinazzi przystępował z siedmiopunktową przewagą nad juniorem Red Bulla. Znakomita forma Francuza na torze w Abu Zabi uniemożliwiła mu jednak obronę pozycji lidera i przegrał mistrzostwo różnicą dziewięciu punktów. W trakcie sezonu ośmiokrotnie sięgał po wygraną, w tym pięciokrotnie na jego najwyższym stopniu. Poza tym dwukrotnie sięgał po pole position oraz uzyskał najszybszy czas okrążenia.

Formuła 1[edytuj]

W roku 2016 ogłoszono że nowym kierowcami Saubera zostaną Antonio Giovinazzi oraz Pascal Wehrlein, którzy będą kolejno kierowcą testowym i kierowcą wyścigowym. Na początku nowego sezonu Wehrlein doznał kontuzji która wykluczyła go ze startów na początku sezonu pozwalając Włochowi na debiut w F1.

Wyniki[edytuj]

GP2[edytuj]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2016 Prema Racing Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Azerbejdżan
AZE
Azerbejdżan
AZE
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Niemcy
GER
Niemcy
GER
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Malezja
MAL
Malezja
MAL
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
211 2
18 NU 11 18 1 1 NU 5 2 4 2 17 8 NU 6 1 1 3 1 4 5 6

Podsumowanie[edytuj]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2012 Formuła Pilota China Eurasia Motorsport 18 6 4 7 13 229 1
Europejska Formuła Abarth BVM 3 2 0 0 3 0 NS†
2013 Masters of Formula 3 Double R Racing 1 0 0 0 0 N/A 10
Europejska Formuła 3 30 0 0 0 0 31 17
Brytyjska Formuła 3 12 2 0 0 7 135 2
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 16
2014 Europejska Formuła 3 Jagonya Ayam with Carlin 33 2 2 3 7 238 6
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 12
2015 3 Hours of Thailand Jagonya Ayam with Eurasia N/A 1
Grand Prix Makau Carlin 1 0 0 0 0 N/A 4
Masters of Formula 3 Jagonya Ayam with Carlin 2 2 0 2 2 N/A 1
DTM Audi Sport Team Phoenix 2 0 0 0 0 0 25
Europejska Formuła 3 Jagonya Ayam with Carlin 33 6 4 4 20 412,5 2
2015/2016 Asian Le Mans Series – LMP2 Jagonya Ayam with Eurasia 2 2 0 1 2 51 3
2016 World Endurance Championship – LMP2 Extreme Speed Motorsports 2 0 0 0 1 30 20
European Le Mans Series – LMP2 SMP Racing 1 0 0 0 0 10 8
Seria GP2 Prema Racing 22 5 2 2 8 211 2

† – Giovinazzi nie był zaliczany do klasyfikacji.

Bibliografia[edytuj]