Antonio José de Sucre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonio José de Sucre
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

3 lutego 1795
Cumaná, Wenezuela

Data i miejsce śmierci

4 czerwca 1830
Pasto, Kolumbia

Prezydent Boliwii
Okres

od 29 grudnia 1825
do 18 kwietnia 1828

Poprzednik

Simón Bolívar

Następca

José María Pérez de Urdininea

Prezydent Peru
Okres

od 23 czerwca 1823
do 17 lipca 1823

Poprzednik

José de la Riva Agüero

Następca

José Bernardo de Tagle

podpis

Antonio José de Sucre y de Alda (ur. 3 lutego 1795, zm. 4 czerwca 1830) – generał boliwijski pochodzenia wenezuelskiego, uczestnik walk z Hiszpanami o wolność Ameryki Południowej. Był bliskim przyjacielem Simóna Bolívara, walczył pod jego rozkazami od 1813. 24 maja 1822 pokonał wojska hiszpańskie pod Pichincha, dzięki czemu został wyzwolony Ekwador. W 1824 stoczył zwycięskie bitwy na równinie Junin i pod Ayacucho, na skutek czego zostało wyzwolone Peru i co przesądziło o niepodległości państw Ameryki Południowej i wycofaniu Hiszpanów z tego kontynentu. W latach 1826–1828 był prezydentem Boliwii (Górnego Peru), którą wyzwolił rok wcześniej. Był przeciwnikiem włączenia tego kraju do Peru. W 1828 ustąpił ze stanowiska i wyjechał do Ekwadoru. Zginął na skutek zamachu przeprowadzonego w górach Berruecos.

Na jego cześć nazwano stolicę Boliwii.