Antonio La Pergola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio La Pergola
Data i miejsce urodzenia 13 listopada 1931
Rzym
Data i miejsce śmierci 18 lipca 2007
Palermo
Zawód prawnik, nauczyciel akademicki, polityk

Antonio Mario La Pergola (ur. 13 listopada 1931 w Katanii, zm. 18 lipca 2007[1] w Rzymie[2]) – włoski prawnik, nauczyciel akademicki i polityk, przewodniczący Sądu Konstytucyjnego, minister, poseł do Parlamentu Europejskiego III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia prawnik. Był nauczycielem akademickim, wykładał prawo konstytucyjne i prawo publiczne na uniwersytetach w Padwie, Bolonii i Rzymie. W latach 1976–1978 zasiadał w Najwyższej Radzie Sądownictwa, od 1978 do 1987 wchodził w skład Sądu Konstytucyjnego, któremu przewodniczył w latach 1986–1987. Od 1987 do 1989 w rządach, którymi kierowali Giovanni Goria i Ciriaco De Mita, pełnił funkcję ministra odpowiedzialnego za politykę wspólnotową[2][3].

W latach 1989–1994 z ramienia Włoskiej Partii Socjalistycznej sprawował mandat eurodeputowanego III kadencji[1]. W 1990 zainicjował powołanie i objął funkcję pierwszego przewodniczącego Komisji Weneckiej[4]. W 1994 i w latach 1999–2006 był sędzią, a od 1995 do 1999 rzecznikiem generalnym Trybunału Sprawiedliwości[3].

Odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (1978)[5].

Przypisy

  1. a b Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2017-05-05].
  2. a b La Pergola, Antonio (wł.). treccani.it. [dostęp 2017-05-05].
  3. a b PRESS RELEASE No 39/06 (wł.). europa.eu, 3 maja 2006. [dostęp 2017-05-05].
  4. Death of Mr Antonio La Pergola (ang.). venice.coe.int, 18 lipca 2007. [dostęp 2017-05-05].
  5. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 15 lipca 1978. [dostęp 2017-05-05].