Antymonian megluminy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antymonian megluminy
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C7H18NO8Sb
Masa molowa 365,98 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 133-51-7
PubChem 64953[1]
DrugBank DB13732[2]
Klasyfikacja medyczna
ATC P01CB01
Stosowanie w ciąży kategoria ?[3]

Antymonian megluminy (łac. meglumini stibias) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, związek antymonu pięciowartościowego, lek stosowany w leczeniu leiszmaniozy.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Mechanizm działania antymonianu megluminy nie jest poznany[4]. Nie zostało również wyjaśnione czy antymonian megluminy jest prolekiem, czy też aktywną postacią leku[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Antymonian megluminy jest stosowany w leczeniu[3]:

  • leiszmaniozy trzewnej (kala-azar, czarna febra, gorączka dum-dum)
  • leiszmaniozy skórnej
  • leiszmaniozy skórno-śluzówkowej

Antymonian megluminy znajduje się na wzorcowej liście podstawowych leków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO Model Lists of Essential Medicines) (2015)[5].

Antymonian megluminy nie jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2018)[6].

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Antymonian megluminy może powodować następujące działania niepożądane: ból głowy, złe samopoczucie, duszność, wysypka, złuszczające zapalenie skóry, obrzęk twarzy, ból brzucha, nudności, wymioty, brak apetytu[3]. Antymonian megluminy wydłuża odstęp QT oraz może powodować odwrócenie załamków T[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antymonian megluminy (CID: 64953) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. Antymonian megluminy (DB13732) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. a b c d e Jan K. Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska: Leki współczesnej terapii. T. 1. Warszawa: Medical Tribune, 2010, s. 57–58. ISBN 978-83-60135-94-5.
  4. a b publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać F. Frézard, C. Demicheli, R.R. Ribeiro. Pentavalent antimonials: new perspectives for old drugs. „Molecules”. 14 (7), s. 2317–2336, 2009. DOI: 10.3390/molecules14072317. PMID: 19633606. 
  5. WHO Model List of Essential Medicines 19th List (ang.). Światowa Organizacja Zdrowia, 2015. s. 16. [dostęp 2018-06-12].
  6. Obwieszczenie Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia z dnia 16 kwietnia 2018 r. w sprawie ogłoszenia Urzędowego Wykazu Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dziennik Urzędowy Ministra Zdrowia, 2018-04-16. [dostęp 2018-06-12].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.