Antyzatoka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przystanek z półwyspem w centrum Budapesztu (na Honvéd utca)

Antyzatoka (peron półwyspowy, wysepka autobusowa[1], przystanek półwyspowy[potrzebny przypis]) – element drogi w postaci wyznaczonego miejsca zatrzymania pojazdów transportu zbiorowego (autobusów, trolejbusów, tramwajów) w miejscu zwężenia jezdni i poszerzenia chodnika. Antyzatoka budowana jest w celu uspokojenia ruchu samochodowego przy przystanku oraz zwiększenia powierzchni na wymianę pasażerów.

W Polsce występują jedynie pojedyncze przypadki tego rozwiązania, a ta niepopularność odbija się też na nazewnictwie (brakuje ugruntowanej, fachowej terminologii, spotyka się różne określenia) i prawie (antyzatoka nie występuje pod żadną nazwą w rozporządzeniu[2] ani żadnym innym akcie prawnym).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]