Aparat mieszkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aparat mieszkowy rozłożony
Aparat mieszkowy złożony

Aparat mieszkowy – rodzaj aparatu fotograficznego, w którego konstrukcji występuje elastyczny mieszek w postaci harmonijki, łączący obudowę obiektywu z korpusem aparatu. Rozwiązanie takie stosowane było niegdyś w aparatach popularnych, obecnie wykorzystywane jest głównie w aparatach wielkoformatowych oraz w aparatach średnioformatowych i w urządzeniach do zastosowań specjalnych.

Zalety użycia mieszka[edytuj | edytuj kod]

  • umożliwia zmianę kierunku płaszczyzny obiektywu względem płaszczyzny naświetlania, co jest niezbędne do korekty perspektywy
  • umożliwia stosowanie bardzo dużego zakresu ogniskowych, co jest przydatne w makrofotografii
  • daje bardzo małą objętość aparatu po złożeniu, co jest szczególnie istotne przy dużych aparatach (średnioformatowych i wielkoformatowych)
  • bardzo dobrze chroni aparat po złożeniu umożliwiając wykonanie obudowy całkowicie chroniącej wszystkie newralgiczne elementy.

Wady użycia mieszka[edytuj | edytuj kod]

  • delikatna konstrukcja
  • w dużych urządzeniach oraz urządzeniach do zastosowań specjalnych występuje konieczność stosowania dodatkowych elementów – prowadnic wraz z towarzyszącym im osprzętem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]