Kawia brazylijska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Aperea)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kawia brazyliska
Cavia aperea[1]
Erxleben, 1777
Kawia brazyliska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd jeżozwierzowce
Infrarząd jeżozwierzokształtne
Rodzina kawiowate
Rodzaj kawia
Gatunek kawia brazyliska
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Kawia brazyliska[3], dawniej: aperea[4] (Cavia aperea) – gatunek gryzonia z rodziny kawiowatych spokrewniony z kawią domową.

Zamieszkuje środowiska otwarte i góry Ameryki Południowej od północy kontynentu poprzez jego zachodnią i środkową część, aż do wschodniego wybrzeża. Kawia brazyliska została udomowiona przez Inków i była hodowana dla mięsa.

  • długość ciała - 20-30 cm
  • ogon - brak
  • masa - 500-800 g
  • tryb życia - grupa (wiele osób trzyma je osobno)
  • stan populacji - liczny

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się sześć podgatunków kawii brazyliskiej[5]:

  • C. aparea aparea Erxleben, 1777
  • C. aparea guianae Thomas, 1901
  • C. aparea hypoleuca Cabrera, 1953
  • C. aparea pamparum Thomas, 1901
  • C. aparea patzelti Schliemann, 1982
  • C. aparea rosida Thomas, 1917

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cavia aperea, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Cavia aperea. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Cavia aparea. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 listopada 2009]