Apollo 7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Apollo 7
Emblemat Apollo 7
Dane misji
Indeks COSPAR 1968-089A
Zaangażowani USA
Oznaczenie kodowe CSM-101
Pojazd
Statek kosmiczny Apollo 7
Masa pojazdu 20 533 kg kg
Rakieta nośna Saturn IB AS-205
Załoga
Zdjęcie Apollo 7
Załoga Apollo 7 (22 maja 1968)
Dowódca Walter Schirra
Załoga Donn Eisele, Walter Cunningham
Start
Miejsce startu Kennedy Space Center
wyrzutnia LC 34
Początek misji 11 października 1968 roku
15:02:45 UTC
Orbita okołoziemska
Liczba orbit 163
Apogeum 452 km
Perygeum 165 km
Lądowanie
Miejsce lądowania Atlantyk 27°32′N 64°04′W/27,533333 -64,066667 (wodowanie)
Lądowanie 22 października 1968
12:11:48 UTC
Czas trwania misji 10 d 20 h 9 min 3 s
Przebyta odległość 7,3 mln km
Program Apollo

Apollo 7 – pierwszy lot załogowy w ramach programu Apollo.

Cele główne misji[edytuj | edytuj kod]

  • Test statku Apollo w locie załogowym.
  • Test procedur i infrastruktury naziemnej w locie załogowym.
  • Wykazanie zdolności statku Apollo do przeprowadzenia spotkania z innym obiektem na orbicie.

Zrealizowano wszystkie główne cele misji. Wykonano też wszystkie zaplanowane testy.

Przebieg misji[edytuj | edytuj kod]

Start odbył się 11 października 1968 roku o godzinie 15:02:45 UTC.

Przed i w trakcie startu kabina była wypełniona mieszaniną tlenu i azotu w stosunku 6:4, co stanowiło rezultat tragicznej lekcji, jaką stanowił dla NASA pożar na pokładzie Apollo 1. Z czystego tlenu składała się atmosfera wewnątrz skafandrów załogi. Zawartość tlenu zaczynała rosnąć w kabinie dopiero po starcie, zmierzając stopniowo do 100% przy ciśnieniu 345 hPa. W porównaniu ze statkami wykorzystywanymi we wcześniejszych programach kosmicznych, kapsuła Apollo była stosunkowo wygodna – astronauci mogli się w miarę swobodnie poruszać, a nawet przygotowywać ciepłe posiłki. Silnik statku Apollo spisał się znakomicie, wykonując nie tylko krótko- i długotrwałe odpalenia, ale także dużą liczbę odpaleń w trakcie lotu. Był to największy silnik, jakim załoga mogła sterować ręcznie, kontrolując kierunek wektora ciągu. Ćwiczenia obejmowały m.in. orbitalne spotkanie przeprowadzone jedynie za pomocą obserwacji wzrokowej i ustalenie orientacji statku w stosunku do celu dokowania za pomocą sekstansu. Ani rakieta nośna, ani statek kosmiczny nie spowodowały żadnych kłopotów.[1] Załoga testowała działanie systemów nawigacyjnych i sterujących.

Wodowanie kapsuły z astronautami odbyło się na Oceanie Atlantyckim 22 października 1968 o godzinie 12:11:48 UTC. Załogę na pokład podjął pełniący rolę okrętu ratowniczego USS Essex (CV-9).

Ważne informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwszy załogowy lot Apollo.
  • Pierwszy lot statku Apollo wersji Block II.
  • Pierwszy lot z wykorzystaniem skafandrów kosmicznych Apollo.
  • Pierwszy lot z pełnym wyposażeniem załogi.
  • Pierwsza transmisja telewizyjna na żywo z kosmosu podczas misji załogowej.

Załoga[edytuj | edytuj kod]

Załoga rezerwowa[edytuj | edytuj kod]

Naziemna załoga wspierająca[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

Przypisy

  1. Robert Godwin: Apollo. Warszawa: 2011, s. 56-60. ISBN 978-83-7648-831-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Marks, Droga do Księżyca, Wiedza Powszechna Warszawa 1969
  • Andrzej Marks, Księżyc, Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1970