Appalachy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Appalachy
Ilustracja
Appalachy w Karolinie Północnej
Kontynent Ameryka Północna
Państwo  Stany Zjednoczone
 Kanada
Najwyższy szczyt Mount Mitchell
Długość 2600 km
Mapa pasma górskiego
Lokalizacja Appalachów na mapie Ameryki Północnej
Położenie na mapie Ameryki Północnej
Mapa lokalizacyjna Ameryki Północnej
Appalachy
Appalachy
38°00′00,0000″N 79°00′00,0000″W/38,000000 -79,000000
Zdjęcie satelitarne Appalachów w stanie Wirginia

Appalachy (ang. Appalachian Mountains, fr. Appalaches) – łańcuch górski we wschodniej części Ameryki Północnej, w USA i Kanadzie.

Rozciągają się od Niziny Zatokowej w kierunku północno-wschodnim do Nowej Fundlandii, na długości 2600 km (szerokość od 300 do 500 km). Najwyższy szczyt to Mount Mitchell – 2037 m n.p.m.

Północno-wschodnia część Appalachów powstała w orogenezie kaledońskiej, a część południowo-zachodnia w hercyńskiej (appalachijskiej). Appalachy są zbudowane ze skał osadowych prekambru i paleozoiku. Zapadliska rzek Hudson i Mohawk dzielą Appalachy na dwie części – Appalachy Północne i Południowe.

W Appalachach występują głównie lasy mieszane i wiele złóż mineralnych, węgla kamiennego, rud żelaza i cynku, ropy naftowej, gazu ziemnego, grafitu i marmuru.

Wzdłuż Appalachów wytyczony jest Szlak Appalachów (ang. Appalachian Trail) o długości 3476 km.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]