Ara Pacis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ara Pacis
Zrekonstruowany ołtarz
Zrekonstruowany ołtarz
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Rozpoczęcie budowy 13 p.n.e.
Ukończenie budowy 9 p.n.e.
Odbudowano 1938
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Ara Pacis
Ara Pacis
Położenie na mapie Lacjum
Mapa lokalizacyjna Lacjum
Ara Pacis
Ara Pacis
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Ara Pacis
Ara Pacis
Ziemia41°54′23″N 12°28′32″E/41,906389 12,475556

Ara Pacis, Ołtarz Pokoju, Ara Pacis Augustae – marmurowy ołtarz (ara) wzniesiony przez cesarza Oktawiana Augusta na wschodnim krańcu Pola Marsowego po zachodniej stronie via Flaminia w Rzymie, na pamiątkę zakończenia długotrwałych wojen domowych i zaprowadzenia pokoju (Pax Romana). August ślubował wzniesienie ołtarza po powrocie do miasta z kampanii w Galii i Hiszpanii w dniu 4 lipca 13 roku p.n.e. Jego uroczystego poświęcenia dokonano 30 stycznia 9 roku p.n.e.[1], w dniu urodzin cesarzowej Liwii[2]. Obecnie zrekonstruowany w pobliżu swojej oryginalnej lokalizacji[3].

Fragment reliefu przedstawiającego procesję rodziny Augusta na Ołtarzu Pokoju

Budowla wzniesiona została na planie prostokąta o wymiarach 11,65×10,62 m. Składa się z usytuowanego na podniesieniu ołtarza i okalającego go ogrodzenia z przejściami we wschodnim i zachodnim boku. Do jej konstrukcji użyto bloków marmuru z Luna[2]. Ołtarz składa się ze stołu ofiarnego i dwóch skrzydeł bocznych. Zdobił go fryz przedstawiający procesję sześciu westalek wraz z kapłanem i liktorami oraz pochód złożony z ofiarników i zwierząt ofiarnych[2]. Ogrodzenie udekorowane jest od strony zewnętrznej i wewnętrznej umieszczonymi w dwóch poziomach płaskorzeźbami. Wewnątrz w dolnym pasie umieszczono ryzality, w górnym zwisające z bukranionów girlandy z kwiatów i owoców[2]. Od strony zewnętrznej w dolnym poziomie wszystkich ścian umieszczono motyw wici akantu, z wkomponowanymi wizerunkami ptaków, motyli i małych zwierząt. Na ciągłych ścianach północnej i południowej umieszczono bogate sceny figuralne przedstawiające uroczystą procesję z dnia 4 lipca 13 p.n.e., w skład której wchodzą członkowie rodziny cesarskiej[2]. Na płaskorzeźbie przy głównym, zachodnim wejściu ukazano po lewej stronie Romulusa i Remusa z wilczycą oraz Marsa i pasterza Faustulusa, po prawej zaś ofiarę Eneasza. Na ścianie przy wejściu wschodnim ukazano z prawej strony personifikację bogini Romy, z lewej zaś alegoryczną wizję Pax Romana: siedzącą na skale boginię Tellus obejmującą dwójkę dzieci, otoczoną przez symbole dostatku: owoce, kwiaty, kłosy zboża, woła i owieczkę[2].

Fundamenty oryginalnego ołtarza znajdują się obecnie w podziemiach Palazzo Ottoboni Fiano Almagià[3]. Podczas budowy pałacu w 1568 roku odkryto liczne fragmenty zdobiących niegdyś Ara Pacis dekoracji rzeźbiarskich, które następnie zostały rozproszone po licznych muzeach, trafiając m.in. do Florencji, Paryża i Wiednia[1][3]. Przeprowadzone w latach 1903 i 1937–1938 kompleksowe prace archeologiczne pozwoliły odtworzyć dokładny plan ołtarza[1]. W 1938 roku w ramach zleconej przez Mussoliniego przebudowy miasta w duchu faszystowskim dokonano rekonstrukcji Ołtarza Pokoju w pobliżu jego pierwotnej lokalizacji. Obiekt jest jednak przeorientowany w stosunku do swojego wcześniejszego położenia, obrócony o 90°[3].

Przypisy

  1. a b c d L. Richardson jr: A New Topographical Dictionary of Ancient Rome. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1992, s. 287-288. ISBN 0-8018-4300-6.
  2. a b c d e f g Wielka Historia Świata. T. 3. Kraków: Oficyna Wydawnicza Fogra, 2005, s. 358-359. ISBN 83-85719-84-9.
  3. a b c d e Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. Edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 59-61. ISBN 1-884964-80-X.