Modroara hiacyntowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ara hiacyntowa)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Modroara hiacyntowa
Anodorhynchus hyacinthinus[1]
(Latham, 1790)
Modroara hiacyntowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugowate
Podrodzina papugi neotropikalne
Rodzaj Anodorhynchus
Gatunek modroara hiacyntowa
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Głowa ptaka

Modroara hiacyntowa, ara hiacyntowa[3] (Anodorhynchus hyacinthinus) – gatunek dużego ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae), zamieszkujący Amerykę Południową (środkowa Brazylia, wschodnia Boliwia i północno-wschodni Paragwaj). Największa z latających papug.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny
Obie płci ubarwione jednakowo, samica jedynie nieco smuklejsza. Upierzenie jednolicie niebieskie (w odcieniu ultramaryny). Duży, mocny, szaroczarny dziób, u nasady żuchwy znajduje się płat nagiej, żółtej skóry. Podobny otacza oko[4].
Rozmiary
dł. ciała: ok. 95-100 cm, w tym ogon stanowi blisko połowę[4];
rozpiętość skrzydeł ok. 117-127[4] cm
Waga
ok. 1,2-1,7 kg[4]

Ary hiacyntowe są towarzyskimi, łagodnymi ptakami; zwykle widuje się je w parach[4].

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Tropikalne lasy deszczowe, lasy o drzewach zrzucających liście, cerrado, palmowe zagajniki i sawanny z obecnością palm[4].

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Orzechy i nasiona, głównie owoce palm, które potrafi rozłupywać. Niekiedy zjada ślimaki[4].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Podczas pory deszczowej, od listopada do kwietnia; mimo to kopulacje odbywają się niezależnie od pory roku. Zwykle para dobiera się raz na całe życie[4].

Gniazdo
W dziupli lub otworze w skarpie[4].
Jaja
Samica składa 1 lub 2 jaja w odstępach dwudniowych[4].
Wysiadywanie
Jaja są wysiadywane przez 25–28[4] dni.
Pisklęta
Przeważnie z dwóch piskląt opierzenia dożywa tylko jedno[5]; w razie, gdy wyklują się dwa, matka zajuje się tylko jednym. Młode są w pełni opierzone po około 13 tygodniach, jednak pozostają z matką jeszcze około 18 miesięcy. Dojrzałość płciową osiągają po 6–10 latach. 100 par ar hiacyntowych może dać zalewie 7–25 potomstwa rocznie; niewielką liczbę młodych ptaki nadrabiają długowiecznością[4].

Status i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Modroara hiacyntowa jest według IUCN gatunkiem narażonym na wyginięcie (VU, Vulnerable; stan w 2015). Zagrożeniem jest przede wszystkim nielegalny odłów ptaków na handel; w latach 80. XX wieku złapano około 10 tys. ptaków, z czego połowa trafiła do sprzedaży w Brazylii. Ostatnimi laty intensywność tego zjawiska spadła, choć jest nadal obecne. Prócz odłowu przez kłusowników arom grozi łapanie przez lokalną ludność celem pozyskania piór i mięsa oraz niszczenie środowiska[5].

Gatunek jest objęty ochroną oraz Konwencją o Handlu Zagrożonymi Gatunkami Dzikiej Fauny i Flory (załączniki I i II CITES)[5].

Przypisy

  1. Anodorhynchus hyacinthinus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Anodorhynchus hyacinthinus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 112, 1999. ISSN 0550-0842. 
  4. a b c d e f g h i j k l Emoly Hagan: ADW: Anodorhynchus hyacinthinus: INFORMATION. W: Animal Diversity Web [on-line]. University of Michigan. [dostęp 19 października 2015].
  5. a b c Hyacinth Macaw Anodorhynchus hyacinthinus. BirdLife International. [dostęp 19 października 2015].