Arabotar blady

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arabotar blady
Arabitragus jayakari[1][2]
Thomas, 1894
Arabotar blady (eksponat Muzeum Historii Naturalnej w Omanie)
Arabotar blady
(eksponat Muzeum Historii Naturalnej w Omanie)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina koziorożce
Rodzaj arabotar (Arabitragus)
Ropiquet & Hassanin, 2005
Gatunek arabotar blady
Synonimy

Hemitragus jaykari[2]

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EN pl.svg

Arabotar blady[4] (Arabitragus jayakari) – gatunek ssaka z rodziny wołowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju arabotar, zamieszkujący endemicznie góry południowo-wschodniej Arabii[1] (Oman)[3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Arabitragus jayakari jest gatunkiem ssaka należącym do rodziny wołowatych. Lokowany jest w podrodzinie koziorożców[4]. Zoolodzy – jedynie na podstawie badań morfologicznych – umieszczali gatunek w obrębie rodzaju Hemitragus (tar) jako Hemitragus jayakari[2]. W 2005 roku Anne Ropiquet i Alexandre Hassanin – na podstawie badań filogenetycznych – wykazali, że H. jayakari jest gatunkiem pokrewnym do arui (Ammotragus). W konsekwencji naukowcy zaproponowali wyodrębnienie H. jayakari do monofiletycznego rodzaju Arabitragus jako Arabitragus jayakari[1]. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” rodzajowi nadano oznaczenie arabotar, a gatunkowi Arabitragus jayakari – arabotar blady[4].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Arabotary blade funkcjonują w małych rodzinnych grupach liczących od dwóch do trzech zwierząt. Samice na wolności rodzą zwykle od września do listopada. Możliwy jest drugi miot w lutym[3].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Arabotary blade są roślinożerne. Żerują we wczesnych godzinach porannych i późnym popołudniem. Zjadana roślinność dostarcza zwierzętom niezbędną ilość wody, w związku z czym schodzą do wodopojów co dwa lub trzy dni[3].

Arabotary zasiedlają północne stoki gór na wysokości pomiędzy 1000 a 1800 m n.p.m. Zajmują tereny charakteryzujące się zróżnicowaną roślinnością, dużymi opadami deszczu oraz niskimi temperaturami powietrza[3].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Liczebność populacji szacuje się na około 2500 dorosłych osobników. Zamieszkuje wyłącznie tereny w Omanie. W Zjednoczonych Emiratach Arabskich prawdopodobnie wymarł. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody umieściła gatunek w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych oznaczając go akronimem EN – gatunek zagrożony[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Anne Ropiquet, Alexandre Hassanin. Molecular evidence for the polyphyly of the genus Hemitragus (Mammalia, Bovidae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 36 (1), s. 154-168, 2005. ELSEVIER. DOI: 10.1016/j.ympev.2005.01.002. ISSN 1055-7903 (ang.). 
  2. a b c Arabitragus jayakari[1], w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  3. a b c d e f Arabitragus jayakari[1]. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. a b c Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.