Arado Ar 67

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Arado Ar 67
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Arado Flugzeugwerke GmbH
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe
Załoga 1
Historia
Data oblotu 1933
Dane techniczne
Napęd 1 silnik rzędowy, 12-cylindrowy Rolls-Royce Kestrel VI
Moc *525 KM (386 kW) (startowa)
*600 KM (441 kW) (maksymalna na wys. 3350 m)
*640 KM (470 kW) (maksymalna na wys. 4270 m)
Wymiary
Rozpiętość 9,68 m
Długość 7,90 m
Wysokość 3,50 m
Powierzchnia nośna 25,06 m²
Masa
Własna 1270 kg
Startowa 1662 kg
Osiągi
Prędkość maks. 340 km/h
Prędkość wznoszenia 8,0 m/s
Pułap 9300 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
(planowane)
2 karabiny maszynowe MG 17 kal. 7,92 mm (zapas amunicji – 1000 szt.)
Użytkownicy
Niemcy

Arado Ar 67niemiecki prototyp samolotu myśliwskiego z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj]

Po rozpoczęciu w wytwórni Arado Flugzeugwerke GmbH produkcji seryjnej samolotu myśliwskiego Arado Ar 65 okazało się, że samolot ten ma zbyt słaby silnik. W związku z tym główny inżynier wytwórni Walter Blume rozpoczął pracę nad nowymi samolotami myśliwskimi, oznaczonymi jako Ar 67 i Ar 68.

Prototyp samolotu Ar 67 wyposażono w importowany silnik produkcji angielskiej Rolls-Royce Kestrel VI, a jego budowę ukończono jesienią 1933 roku. Został też oblatany, a następnie poddany serii badań, w trakcie których okazało się, że ma lepsze osiągi na większych wysokościach od swojego poprzednika – samolotu Ar 65, lecz na niskich pułapach zdecydowanie mu ustępuje.

W związku z tym zrezygnowano z rozwijania tej konstrukcji, a wytwórnia skoncentrowała się na pracach nad podobnym samolotem Ar 68. Ostatecznie zbudowano tylko jeden prototyp samolotu Ar 67.

Użycie[edytuj]

Zbudowany prototyp samolotu Ar 67 używano wyłącznie do prób.

Opis konstrukcji[edytuj]

Samolot Ar 67 był dwupłatem o konstrukcji mieszanej. Kabina odkryta, jednomiejscowa. Podwozie klasyczne – stałe, z płozą ogonową.

Napęd stanowił 1 silnik rzędowy.

Planowane uzbrojenie miało składać się z 2 karabinów maszynowych MG 17 kal. 7,92 mm z zapasem amunicji 500 pocisków na każdy karabin. W prototypie uzbrojenia nie zamontowano.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  1. Marek J. Murawski: Samoloty Luftwaffe 1933-1945. T. 1. Warszawa: Wyd. Lampart, 1999. ISBN 83-86776-01-3.