Arbatel de magia veterum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Arbatel de magia veterum jest to ezoteryczne dzieło, grimoire napisane w języku łacińskim poświęcone magii rytualnej. Zostało ono opublikowane w 1575 w Bazylei, Szwajcarii. Natomiast pierwotnie ukazało się w dziele Heinricha Corneliusa Agrippy von Nettesheima pt. Arbatel de magia seu pneumatica veterum w 1565. Opowiada ono o siedmiu aniołach, a zarazem demonach, z którymi mag może się skontaktować.

Każdemu jest przyporządkowane pewne ciało niebieskie:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]