Archieparchia połocka (unicka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Archieparchia połocka
Sobór św. Zofii w Połocku
Sobór św. Zofii w Połocku
Państwo  I Rzeczpospolita
 Imperium Rosyjskie
Siedziba Połock
Data powołania 1596 (formalnie)
Data zamknięcia 1839
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół unicki w I Rzeczypospolitej
Kościół greckounicki w Rosji
metropolia kijowska
katedra Sobór św. Zofii w Połocku
brak współrzędnych
Podział administracyjny Kościoła greckokatolickiego w Polsce w 1772 roku

Archieparchia połockaarchieparchia (archidiecezja) Kościoła unickiego, powstała w 1596 r. w wyniku formalnego przyjęcia unii brzeskiej przez prawosławną archieparchię połocką. W następstwie rozbiorów Rzeczypospolitej stała się jednostką administracyjną Kościoła greckounickiego w Imperium Rosyjskim. Zlikwidowana w wyniku synodu połockiego ukazem z 14 marca 1839.

Obszar[edytuj]

Archieparchia obejmowała województwa połockie, witebskie, mścisławskie oraz księstwo Kurlandii i Semigalii.

Główna świątynia[edytuj]

Kościołami katedralnymi były Sobór św. Zofii w Połocku i Sobór Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Witebsku.

Arcybiskupi ordynariusze[edytuj]

Arcybiskupi mieli tytuły połocki, witebski, mścisławski, a także czasami orszański i mohylewski.

Biskupi koadiutorzy[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Ієрархія Київської церкви (861-1996). – Львів: Каменяр, 1996. – s. 281-288
  • Ks. Kazimierz Dola, „Katalog arcybiskupów i biskupów rezydencjalnych eparchii polskich obrządku grecko-unickiego od Unii Brzeskiej (1596) do roku 1945”, [w:] „Historia Kościoła w Polsce” t. II 1764-1945, cz. 2 1918-1945, Poznań-Warszawa 1979, s. 308