Arcybiskupi Genui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Arcybiskupi Genui - arcybiskupi rzymskokatolickiej metropolii z siedzibą w Genui.

Genua była siedzibą biskupa co najmniej od czwartego wieku (być może nawet wcześniej), jako sufragania Mediolanu[1]. Do rangi archidiecezji wyniósł ją papież Innocenty II 20 marca 1133. Jej sufraganiami są obecnie diecezje Albenga-Imperia, Chiavari, La Spezia-Sarzana-Brugnato, Savona-Noli, Tortona i Ventimiglia-San Remo. Arcybiskupi tej archidiecezji są zwyczajowo powoływani do Kolegium Kardynalskiego. Obecnym arcybiskupem jest kardynał Angelo Bagnasco. Byłym arcybiskupem Genui jest też emerytowany kardynał Tarcisio Bertone. Wśród znaczących arcybiskupów w przeszłości można wymienić pierwszego arcybiskupa Syrusa, kronikarza i hagiografa Jakuba z Voragine, kardynała Paolo Fregoso (kilkakrotnego dożę Republiki Genui), oraz kardynała Giuseppe Siri, który był jednym z najpoważniejszych kandydatów na papieża na obydwu konklawe w 1978 roku.

Lista ordynariuszy[edytuj | edytuj kod]

"Protobiskupi" (przed 381)[edytuj | edytuj kod]

Istnienie pięciu poniższych biskupów jest poświadczone jedynie przez tradycję i czasu ich posługi nie da się określić[2].

  • św. Salomon
  • św. Walentyn
  • św. Feliks
  • św. Syrus
  • św. Romulus

Biskupi Genui (381 do 1133)[edytuj | edytuj kod]

  • Diogenes (381)[3]
  • Paschazjusz (451)
  • Asteriusz (634)
  • Jan (680)
  • Sabatinus (876–878)
  • Teodulf (946–981)[4]
  • Jan(983/84–1019)
  • Landulf (1019–1034/36)
  • Konrad (1036–1052)
  • Obert (1052–1078)
  • Konrad Manganelli, obediencja wibertyńska (1080–1087)
  • Cyriak, obediencja gregoriańska (1089)
  • Ogier (ok. 1095)
  • Airald (1097–1116)
  • Otto (1117–1120)
  • Zygfryd (1123–1129)[5]
  • Syrus (1130, od 1133 pierwszy arcybiskup)[5]

Arcybiskupi Genui (od 1133)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pierwszym w pełni udokumentowanym biskupem Genui jest Diogenes, poświadczony jako uczestnik synodu w Akwilei w 381, zob. Kehr, s. 262.
  2. Kehr, s. 262
  3. Lista od 381 do 878 na podstawie: Kehr, s. 262 i 265
  4. Lista od 946 do 1123 na podstawie: Schwartz, s. 146-148
  5. a b Cafari Annales, Monumenta Germaniae Historica, Scriptores XVIII, s. 39. W latach 1120-23 diecezja wakowała
  6. Zob. Kehr, s. 276 nr 47; Hierarchia Catholica, vol. I, s. 281.
  7. Lista od 1203 do 1429 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. I, s. 281-282.
  8. Lista od 1436 do 1498 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. II, s. 167.
  9. zob. Sfòrza, Giovanni Maria
  10. Lista od 1520 do 1596 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. III, s. 215.
  11. Lista od 1596 do 1664 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. IV, s. 207.
  12. Lista od 1664 do 1746 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. V, s. 225-226.
  13. Lista od 1746 do 1802 na podstawie Hierarchia Catholica, vol. VI, s. 241.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Fridolin Kehr, Italia Pontificia. Volumen VI Pars II: Pedemontium, Liguria Marittima, Berlin 1914
  • Gerhard Schwartz: Die Besetzung der Bistümern Reichsitaliens unter den sächsischen und salischen Kaisern mit den listen der Bischöfe 951-1122, Verlag von B. G. Teubner in Leipzig und Berlin 1913
  • K. Eubel, P. Gauchat, R. Ritzler, Hierarchia Catholica, vol. I-VI, Padwa-Ratyzbona 1913-1960