Areometr Ballinga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Areometr Ballinga w roztworze cukrowym

Areometr Ballinga – jest to areometr wyskalowany w skali Ballinga informującej o zawartości sacharozy w roztworze. Woda w temperaturze 20 °C wykazuje na areometrze 0 °Blg, roztwór zawierający n % cukru – n °Blg.

Areometr Ballinga stosowany jest powszechnie w piwowarstwie oraz przetwórstwie owocowo-warzywnym. W gorzelnictwie i cukrownictwie stosuje się natomiast areometry Brixa o podobnej skali. W przypadku gdy w roztworze oznaczanym znajdują się również inne składniki (białko, kwasy organiczne, sole) areometr podaje przybliżoną zawartość ekstraktu. W przypadku gdy w roztworze znajduje się alkohol etylowy, który ogranicza gęstość roztworu, wskazanie areometru oznacza wartość tzw. ekstraktu pozornego[1].

Przybliżone zależności pomiędzy gęstością roztworu a wskazaniami areometru są następujące:

d17,5/17,5 = 260 / (260 – °Blg)

Zależność stopni Ballinga do stopni Oechsle:

°Blg x 4 = °Oe

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Teresa Fortuna (red.): Podstawy analizy żywności. Kraków: Wydawnictwo AR w Krakowie, 2003, s. 72. ISBN 83-86524-79-0.