Argentopiryt
 Wielokrotne powiększenie kryształku Argentopirytu pod mikroskopem. | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
AgFe2S3 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5–4[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
4,25 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
stalowoszary do złocistobrunatnego, często z metalicznie połyskującymi barwami naleciałymi |
| Rysa |
szara[1] |
| Połysk |
metaliczny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.CB.65[1] |
Argentopiryt – stosunkowo rzadki minerał z grupy siarczków. Wyglądem zbliżony do sternbergitu, od którego można go rozróżnić tylko przy pomocy metod rentgenowskich.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Jest drugą odmianą polimorficzną substancji AgFe2S3; tworzy kryształy słupkowe. Jest kruchy, nieprzezroczysty. Poznany w Jachymowie (Czechy).
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Występuje w hydrotermalnych żyłach srebronośnych, współwystępuje z innymi kruszcami. Towarzyszą mu najczęściej pirargyryt, proustyt, kalcyt, akantyt, kwarc oraz piryt[1].
Miejsca występowania: w małych ilościach w kruszcowych żyłach srebronośnych w Niemczech, Peru i Meksyku.