Argument teleologiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Argument teleologiczny (argument z projektu) – jedna z prób argumentowania na rzecz istnienia Boga. Mówi, że istnienie porządku świadczy o istnieniu kogoś, kto świat racjonalnie uporządkował w określonym celu, Boga-Stwórcy[1].

Dawniej odwoływano się do pitagorejskiej harmonii, dziś argumentuje się z zasady antropicznej lub matematyczności świata, rzadziej z biologicznej celowości lub niezwykłości umysłu. Według zwolenników cechy Wszechświata są takie, jakich spodziewalibyśmy się, gdyby był on dziełem inteligentnej siły wyższej[potrzebny przypis].

Adwersarze tego argumentu nie podzielają opinii, że uporządkowanie musi świadczyć o Projektancie, porządek mogą bowiem tworzyć prawa natury, np. dobór naturalny jest odpowiedzialny za dopasowanie organizmów żywych do środowiska. Inni komentatorzy uważają, że analogia jest błędna. Istnienie domu świadczy o istnieniu budowniczego, ale świat jako całość nie jest przedmiotem, który moglibyśmy w określony sposób doświadczyć. Przeciwnicy podkreślają także, że istota, która zaprojektowała tak skomplikowany wszechświat, sama musi być jeszcze bardziej skomplikowana, więc zgodnie z tą zasadą sama musiała zostać zaprojektowana[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Janusz Sytnik-Czetwertyński: Metafizyczne zasady wszechświata: Kartezjusz, Newton, Leibniz. Kraków: Wydawnicteo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2006, s. 15. ISBN 978-83-233-2220-7.