Ari Ankorjon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ari Ankorjon
ארי אנקוריון
Data i miejsce urodzenia 2 października 1908
Kalwaria, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 11 marca 1986
Izrael
Poseł do Knesetu
Okres od 2 lipca 1965
do 22 października 1965
Przynależność polityczna Mapai
Poseł do Knesetu
Okres od 26 lutego 1969
do 13 czerwca 1977
Przynależność polityczna Koalicja Pracy

Ari Ankorjon (hebr.: ארי אנקוריון, ang.: Ari Ankorion, ur. 2 października 1908 w Kalwarii, zm. 11 marca 1986) – izraelski prawnik, dziennikarz, pisarz i polityk, w 1965 oraz w latach 1969–1977 poseł do Knesetu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 2 października 1908 w Kalwarii w ówczesnym Imperium Rosyjskim (obecnie Litwa)[1].

Po I wojnie światowej został mieszkańcem Litwy. Po skończeniu chederu, uczył się w hebrajskiej szkole naukowo-technologicznej w Wyłkowyszkach. Następnie ukończył prawo na Uniwersytecie Witolda Wielkiego w Kownie. Podczas studiów został członkiem syjonistycznej organizacji studenckiej. W 1933 wyemigrował do – stanowiącej brytyjski mandat – Palestyny[1].

Pracował jako prawnik w Jerozolimie, gdzie związał się z lewicowymi żydowskimi partiami oraz związkiem zawodowym Histadrut. W latach 1934–1935 był członkiem sekretariatu Mapai (Partii Robotników Ziemi Izraela) w Jerozolimie. W latach 1936–1938 był korespondentem – wydawanej przez Histadrut – gazety „Dawar” w Londynie. W Wielkie Brytanii kontynuował studia prawnicze na London School of Economics. Uzyskał doktorat (Ph.D) oraz uprawnienia adwokackie jako barrister[1].

Po powrocie do Palestyny w latach 1940–1946 pracował jako doradca prawny holdingu Hewrat ha-Owdim, należącego do Histadrutu[1].

W wyborach parlamentarnych w 1961 bezskutecznie kandydował do izraelskiego parlamentu z listy Mapai[1]. W piątym Knesecie znalazł się na kilka miesięcy 7 lipca 1965, kiedy objął mandat po śmierci byłego premiera Moszego Szareta[2]. Zasiadał w komisji spraw zagranicznych i obrony[1]. W przeprowadzonych w listopadzie wyborach ponownie kandydował bezskutecznie – z listy Koalicji Pracy, jednak i tym razem trafił do parlamentu pod koniec kadencji – objął mandat 26 lutego 1969 po śmierci urzędującego premiera Lewiego Eszkola[3]. Knesecie szóstej kadencji zasiadał w dwóch komisjach – budownictwa oraz konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości. W kolejnych dwóch wyborach – 1969 oraz 1973 uzyskiwał reelekcję. Zarówno w siódmym jak i ósmym Knesecie przewodniczył komisji budownictwa oraz zasiadał w komisji konstytucyjnej, prawa i sprawiedliwości[1].

Przewodniczył Komisji Rewizyjnej Partii Pracy. Był autorem publikacji w gazecie „Dawar” oraz czasopiśmie „Ha-Po’el ha-ca’ir[1].

Zmarł 11 marca 1986[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Ari Ankorjon (ang.) – profil na stronie Knesetu.
  2. Members of the Fifth Knesset (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2017-11-27].
  3. Members of the Sixth Knesset (ang.). knesset.gov.il. [dostęp 2017-11-27].