Arkadi Davidowitz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arkadi Dawydowitz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 czerwca 1930
Woroneż
Zawód, zajęcie pisarz, aforysta

Arkadi Dawydowitz (prawdziwe nazwisko – Adolf Freudberg; ur. 12 czerwca 1930 w Woroneżu) – rosyjski pisarz, aforysta, autor ponad 50000 opublikowanych aforyzmów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Arkadi Dawydowitz urodził się w rodzinie lekarzy: ojciec – wenerolog, matka – pediatra, więc, jak przyznał sam aforysta, "od początku byłem leczony przez matkę, a potem – przez ojca". W okresie radzieckim Dawydowitz publikował się w czasopiśmie "Krokodił" pod pseudonimem "Juliusz Cezar", "Ernest Hemingway", "Honore de Balzac", "A. David, francuski pisarz" w rozdziale "Humor różnych szerokości geograficznych". Jego prace są włączane do rozmaitych zbiorów aforyzmów. Na własne środki pisarz wydał ponad dwa dziesiątka zbiórek z autorskiej serii "Prawa bytu, w tym niebytu". Po śmierci w 1966 r. Stanisława Jerzego Leca Dawidowitz przejął pałeczkę w sztafecie światowej aforystyki, co sam komentował następująco: "Jeży Lec jest moim ojcem, którego usynowiłem".

W 1976 r, wraz z artystą Valentiną Zоłotych, założył unikatowe muzeum aforystyki.

W 2010 roku w zbiórze "Koniec świata dobrze się skończy" został "uznany za nieuznanego geniusza", a do lata 2012 roku liczba ludzi, która uznała Arkadija za geniusza aforystyki, wzrosła na tyle, iż możliwym stało się utworzenie fan clubu pisarza. 15 października 2012 Klub Dawydowitza rozpoczął nowy projekt edukacyjny pt.: "Aforyzm jako słowo z wielkiej litery", który ma polegać na edukacji poprzez aforyzmy Dawydowitza. 21 marca 2013 projekt otrzymał wsparcie ze strony Filii Moskiewskiego Instytutu Ekonomicznego-Humanitarnego w Woroneżu.

Dawydowitz jest jednym z autorów periodyku "Zdrowy rozsądek", który się ukazał się pod szyldem Rosyjskiego Towarzystwa Humanistycznego.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

W ostatnich latach Dawydowitz stał się absolutnym liderem jeśli chodzi o ilość aforyzmów opublikowanych w książkach "Antologia Mądrości", "Antologia myśli w aforyzmach", "Mądrość Rosji. Od Włodzimierza Monomacha do naszych dni", "Nowa Księga aforyzmów ", "Wieka Księga aforyzmów ", wyprzedzając w rankingach cytowań takich autorów jak Stanisław Jerzy Lec, Friedrich Nietzsche, Lew Tołstoj czy Artur Schopenhauer[1].

W 2014 roku Dawidowitz brał udział w polsko-rosyjskim badaniu naukowym, dotyczącym szeroko pojętej modernizacji w Federacji Rosyjskiej. Rezultaty tego badania opublikowano w monografii "Rosyjski Wielki Skok"[2].

W 2015 ukazał się zbiór aforyzmów "Je Suis Davidowitz" w przekładzie na hindi, perski, hebrajski, chiński, grecki, angielski, francuski, gruziński, niemiecki, włoski i inne języki. W tym właśnie tomie po raz pierwszy opublikowano aforyzmy Dawidowitza w języku polskim w tłumaczeniu z języka rosyjskiego dr. Iwony Massaki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Бильжо А.Г. Газета «Известия», 25 июня, 2008.
  2. Российский Великий скачок / Rosyjski Wielki Skok // red. naukowa Iwona Massaka, Wydawnictwo "Ibidem", Łódź 2014, 146 s.