Arkadiusz Leniart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arkadiusz Leniart
Ilustracja
Arkadiusz Leniart, Bydgoszcz 2021
Państwo

 Polska

Data i miejsce urodzenia

20 czerwca 1991
Warszawa

Tytuł szachowy

arcymistrz (2020)

Ranking FIDE

2476 (01.06.2022)

Miejsce w kraju

35[1]

Gnome-go-next.svg Polscy arcymistrzowie szachowi

Arkadiusz Leniart (ur. 20 czerwca 1991 w Warszawie) – polski szachista, arcymistrz (2020)[2].

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski juniorów: trzykrotnie złotym (Kołobrzeg 2001 - do lat 10[3], Wisła 2003 - do lat 12[4], Turek 2004 - do lat 14[5]), srebrnym (Łeba 2006 - do lat 16[6]) oraz dwukrotnie brązowym (Kołobrzeg 2002 - do lat 12[7], Łeba 2005 - do lat 16[8]. Wielokrotnie reprezentował również Polskę na mistrzostwach świata i Europy juniorów w różnych kategoriach wiekowych, m.in. w roku 2006 zajmując V m. na mistrzostwach Europy do lat 16, rozegranych w Hercegu Novim[9].

W roku 2003 podzielił I m. w Gausdal. W 2004 w Koszalinie zdobył wraz z drużyną Damis Warszawa srebrny medal drużynowych mistrzostw Polski juniorów[10] oraz zajął X m. w otwartym turnieju Aerofłot Open C w Moskwie. W 2006 zajął III m. w turnieju Corus 2006 Group 1B oraz zdobył drugi srebrny medal (w barwach Polonii TradeTrans Warszawa) na drużynowych mistrzostwach Polski juniorów w Szklarskiej Porębie[11]. W 2007 odniósł największy sukces w dotychczasowej karierze, zajmując II m. w bardzo silnie obsadzonym turnieju otwartym Aerofłot Open A2 w Moskwie i wypełniając normę na tytuł arcymistrza. W 2008 r. zajął II m. (za Manuelem Bosboomem) w jednym z rezerwowych turniejów festiwalu Corus w Wijk aan Zee. W 2010 r. podzielił I m. (wspólnie z Marianem Jurcikiem, Evą Repkovą i Robertem Cvekiem) w otwartych mistrzostwach Słowacji w Bańskiej Szczawnicy. W 2014 r. podzielił I m. (wspólnie z Wołodymyrem Małaniukiem) w cyklicznym turnieju Cracovia w Krakowie[12].

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 grudnia 2019 r., z wynikiem 2508 punktów zajmował wówczas 24. miejsce wśród polskich szachistów[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]