Arkadiusz Lisiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arkadiusz Lisiecki
Ilustracja
Herb Arkadiusz Lisiecki Ut unum sint
Aby wszyscy byli jedno
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1880
Poznań
Data i miejsce śmierci 13 maja 1930
Cieszyn
Biskup diecezjalny katowicki
Okres sprawowania 1926–1930
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 17 grudnia 1904
Nominacja biskupia 24 czerwca 1926
Sakra biskupia 24 października 1926
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

Arkadiusz Lisiecki (ur. 12 stycznia 1880 w Poznaniu, zm. 13 maja 1930 w Cieszynie) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny katowicki w latach 1926–1930.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1880 jako syn Romana i Barbary z domu Kolendowicz[1][2]. Wykształcenie otrzymał w Paryżu i Rzymie, egzamin maturalny złożył w 1901 w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu.

Święcenia kapłańskie przyjął 17 grudnia 1904. Po święceniach objął placówkę jako wikariusz w Ostrowie. Przed 1905 był członkiem Ligi Narodowej[3]. Był czynnym członkiem Towarzystwa Czytelni Ludowych, od 1907 – redaktorem kwartalnika „Czytelnia Ludowa”, od 1910 – pisma Związku Katolickich Towarzystw Robotników Polskich „Robotnik”. W 1910 został członkiem kapituły kolegiackiej św. Marii Magdaleny. Pełnił liczne odpowiedzialne funkcje kościelne i społeczne: redaktor miesięcznika „Stowarzyszenie”, członek redakcji „Przewodnika Katolickiego”. W lipcu 1916 został proboszczem w Bninie pod Poznaniem. W 1918 zaangażował się w życie polityczne, biorąc udział w rozmowach z Józefem Piłsudskim i Ignacym Daszyńskim na temat tworzenia rządu polskiego. Został wybrany na delegata powiatu śremskiego do Polskiego Sejmu Dzielnicowego i na członka Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu. 1 października 1924 podjął obowiązki profesora teologii moralnej i prawa kanonicznego w seminarium duchownym w Gnieźnie.

Po odejściu biskupa Augusta Hlonda na stolicę prymasowską został mianowany przez papieża Piusa XI 24 czerwca 1926 biskupem diecezjalnym diecezji katowickiej. Konsekrację otrzymał z rąk prymasa Augusta Hlonda 24 października 1926, a 30 października objął rządy w diecezji. Za dewizę swej posługi biskupiej przyjął słowa „Ut unum sint” (Aby wszyscy byli jedno).

27 listopada 1929 „za zasługi na polu pracy narodowej” został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[4].

Zmarł nagle w Cieszynie 13 maja 1930. Pochowany został w kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach. W 1991 trumnę przeniesiono do krypty katowickiej katedry Chrystusa Króla.

Autor pracy monograficznej Stary kościół parafialny w Ostrowie (1906), zbioru Wybór najważniejszych pieśni kościelnych (1906) oraz rozpraw Jak pracować dla czytelni ludowych? (1908) i Kolportaż pożytecznych pism i książek (1909). Tłumacz i redaktor od 1923 serii wydawniczej „Pisma Ojców Kościoła”.

Imieniem biskupa Lisieckiego zostały nazwane ulice w Katowicach, Chorzowie i Ostrowie Wielkopolskim. Przy tym w Katowicach chodzi o dwie różne lokalizacje. Pierwotnie nazwę ulicy Lisieckiego nadano w drugiej połowie lat 30.[5] ówczesnej ulicy Polnej, łączącej ulice Tadeusza Kościuszki i Wita Stwosza. W latach 60. ulicę tę przemianowano na dzisiejszą ul. Marcina Szeligiewicza. Po 1991 r. imię biskupa Lisieckiego nadano w Katowicach ponownie, tym razem dawnej ul. Pawła Bluszcza, równoległej do ul. Mikołowskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kartoteka ewidencji ludności Miasta Poznania (1870-1931), karta 395
  2. Kartoteka ewidencji ludności Miasta Poznania (1870-1931), karta 396
  3. S. Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 577
  4. M.P. z 1929 r. nr 274, poz. 630
  5. Na Planie miasta Wielkich Katowic. Podz. 1 : 14 000, wyd. Księgarnia Ludwika Fiszera, Katowice - Łódź 1935, ulica nosiła jeszcze nazwę "Polna"

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Myszor (red.), Słownik biograficzny duchowieństwa (archi)diecezji katowickiej (1922–2008), ss. 221–222.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]