Arkadiusz Rybicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Arkadiusz Rybicki
A. Rybicki.JPG
Data i miejsce urodzenia 12 stycznia 1953
Gdynia
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Okres od 1999
do 2001
Przynależność polityczna Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kawaler Orderu Narodowego Zasługi (Francja)
Tablica pamiątkowa na ścianie domu, w którym mieszkał Arkadiusz Rybicki
Grób Arkadiusza Rybickiego na Cmentarzu Srebrzysko

Arkadiusz Czesław Rybicki, pseud. Aram (ur. 12 stycznia 1953 w Gdyni, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski polityk, działacz społeczny i samorządowy, poseł na Sejm V i VI kadencji.

Życiorys[edytuj]

Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku[1]. Odbył studia historyczne na Uniwersytecie Gdańskim. W drugiej połowie lat 70. związał się ze środowiskiem opozycyjnym na Wybrzeżu. Od 1976 współpracował z KOR, a w 1977 był wśród założycieli Studenckiego Komitetu Solidarności w Gdańsku. W latach 1977–1979 działał w ROPCiO, będąc drukarzem pomorskiej edycji pisma "Opinia". W okresie 1978–1980 zatrudniony był przez ks. Hilarego Jastaka jako archiwista w Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gdyni, a potem przy kościele św. Krzyża w Gdańsku (jest autorem monografii tych parafii). Od 1979 działał w Ruchu Młodej Polski, redagował wydawane w drugim obiegu czasopismo "Bratniak". Współpracował także z WZZ oraz z KPN. W sierpniu 1980 pomagał strajkującym robotnikom Wybrzeża. Wspólnie z Maciejem Grzywaczewskim (późniejszym dyrektorem Programu I TVP) spisał na tablicy 21 postulatów Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego (zdarzenie to było tematem jednej z etiud filmu Solidarność, Solidarność... z 2005). W 2003 tablica z postulatami została przez UNESCO wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturalnego "Pamięć Świata".

Po sierpniu 1980 zaangażował się w działalność NSZZ "Solidarność", w 1981 kierował agencją prasową Biura Informacji Prasowej Krajowej Komisji Porozumiewawczej NSZZ "Solidarność". W czasie stanu wojennego był internowany w Strzebielinku. W latach 1983–1988 blisko współpracował z Lechem Wałęsą. W okresie 1984–1990 pracował także kolejno w Bibliotece Gdańskiej PAN, w redakcji "Przeglądu Katolickiego" oraz w Spółdzielni Pracy Usług Wysokościowych "Świetlik" ("Gdańsk").

W latach 1990–1991 pracował jako szef Zespołu Obsługi Politycznej prezydenta RP w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy. Odszedł z pracy w Kancelarii po konflikcie z Mieczysławem Wachowskim. Następnie prowadził własną działalność gospodarczą, a potem był dyrektorem kreatywnym w Agencji Filmowej Profilm. Od 1999 do 2001 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego odpowiedzialnym m.in. za współpracę z zagranicą i integrację europejską. W wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy PO. W latach 2002–2005 był dyrektorem Nadbałtyckiego Centrum Kultury oraz Departamentu Kultury, Sportu i Turystyki Urzędu Marszałkowskiego w Gdańsku.

W latach 1998–2005 zasiadał w radzie miasta Gdańska. Kierował Nadbałtyckim Centrum Kultury oraz Departamentem Kultury, Sportu i Turystyki Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego.

W 1991 był współzałożycielem Koalicji Republikańskiej. W latach 1992–1996 był wiceprzewodniczącym Partii Konserwatywnej, a od 1996 do 2001 należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. Od 2001 działał w Platformie Obywatelskiej, był m.in. przewodniczącym PO w Gdańsku. W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany na posła na Sejm V kadencji z okręgu gdańskiego. W 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 13 968 głosów.

Był autorem publikacji z zakresu historii, polityki i kultury oraz scenariuszy filmów dokumentalnych.

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[2]. Uroczystości pogrzebowe Arkadiusza Rybickiego odbyły się 26 kwietnia 2010 w gdańskim kościele św. Mikołaja. Polityk został pochowany na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku[3].

Odznaczenia, wyróżnienia i upamiętnienie[edytuj]

W 1999 otrzymał odznakę "Zasłużony Działacz Kultury". W 2001 wyróżniony został Narodowym Orderem Zasługi przyznanym przez prezydenta Francji Jacques'a Chiraca. W 2005 otrzymał Medal 25-lecia Solidarności.

16 kwietnia 2010 na wniosek Kapituły Orderu Odrodzenia Polski, za wybitne zasługi w służbie państwu i społeczeństwu, postanowieniem marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego wykonującego obowiązki prezydenta RP został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[4]. W 2010 został również pośmiertnie odznaczony Złotym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"[5]. W 2015 został przez prezydenta Andrzeja Dudę pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności[6].

W tym samym roku rada miejsca Sopotu nazwała jego imieniem skwer leżący w pobliżu siedziby Urzędu Miasta[7]. W 2011 na fasadzie budynku przy ul. Sienkiewicza 10 w Gdańsku-Wrzeszczu odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową[8], a w 2014 pierwszemu z najnowocześniejszych gdańskich tramwajów PESA Jazz DUO nadano imię "Aram Rybicki"[9]. W 2015 jego imieniem została nazwana Pozytywna Szkoła Podstawowa w Gdańsku.

Życie prywatne[edytuj]

Był synem Stefana i Marii Rybickich, bratem Mirosława Rybickiego, Sławomira Rybickiego i Bożeny Rybickiej, a także szwagrem Macieja Grzywaczewskiego.

Jego żoną była Małgorzata Rybicka, z którą wziął ślub w 1976. Miał dwoje dzieci: Magdalenę i Antoniego.

Przypisy

  1. Znani absolwenci. ilo.gda.pl. [dostęp 29 grudnia 2015].
  2. Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. msw.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 6 września 2012].
  3. Barbara Szczepuła/PAP: Uroczystości pogrzebowe posła Arkadiusza Rybickiego. dziennikbaltycki.pl, 26 kwietnia 2010. [dostęp 2 sierpnia 2010].
  4. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  5. Arkadiusz Rybicki i Maciej Płażyński – odznaczeni Medalami Gloria Artis. mkidn.gov.pl, 16 kwietnia 2010. [dostęp 22 listopada 2012].
  6. M.P. z 2015 r. poz. 984
  7. Park Kaczyńskich, skwer Arama, rondo Płażyńskiego. gazeta.pl, 16 kwietnia 2010. [dostęp 2 sierpnia 2010].
  8. Tablice ku czci Walentynowicz i Rybickiego. rp.pl, 8 kwietnia 2011. [dostęp 29 kwietnia 2011].
  9. Tramwaj z imieniem Arama Rybickiego. gdansk.pl, 16 grudnia 2014. [dostęp 16 grudnia 2014].

Bibliografia[edytuj]