Armatus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Armatus (zm. 477) – siostrzeniec bizantyjskiego cesarza Bazyliskusa i cesarzowej Weryny, żony cesarza Leona I.

Był naczelnym dowódcą wojsk w Tracji. Wraz z Bazyliskusem, Weryną i Illusem wziął udział w spisku przeciwko cesarzowi Zenonowi. Spisek zakończył się sukcesem i w 475 roku Bazyliskus został cesarzem.

1 stycznia 476 roku Armatus wspólnie ze swoim wujem objął konsulat. Wyprawiony później przeciwko Zenonowi, przeszedł na stronę tego ostatniego. Zenon zobowiązał się, że Armatus zostanie dożywotnio naczelnym wodzem sił zbrojnych, a jego syn - Bazyliskus - dożywotnim cezarem.

Jednak w 477 roku Armatus został zamordowany przez Onulfusa na polecenie Zenona. Bazyliskus, dzięki wstawiennictwu cesarzowej Ariadny nie został zabity wraz z ojcem. Pozbawiony tytułu cezara, został wyświęcony na księdza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krawczuk A., Poczet cesarzy bizantyjskich, wyd. 2, Warszawa 1996, s. 64, 66, 68-69.