Arminia Bielefeld

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arminia Bielefeld
DSC Arminia Bielefeld
Ilustracja
Pełna nazwa Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld e.V.
Przydomek Die Arminen (Armini)
Die Blauen (Niebiescy)
Maskotka Lohmann
Barwy               
Data założenia 1905
Debiut w najwyższej lidze 1933
Liga Bundesliga
Państwo  Niemcy
Adres Melanchthonstrasse 31a,
33615 Bielefeld
Stadion SchücoArena
Prezes Niemcy Hans-Jürgen Laufer
Trener Niemcy Uwe Neuhaus
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa
Lohmann – maskotka klubu

Arminia Bielefeldniemiecki klub piłkarski, mający siedzibę w mieście Bielefeld. W sezonie 2020/2021 gra w Bundeslidze. Oprócz piłki nożnej klub posiada sekcje hokeja, łyżwiarstwa figurowego oraz bilardu. Zespół ten ma 11. tys. zarejestrowanych członków fanklubów z całego świata.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Chronologia nazw:

  • 1905: 1. Bielefelder FC (BFC) Arminia
  • 1907: 1. Bielefelder FC Arminia – po fuzji z FC Siegfried
  • 1919: Turngemeinde (TG) Arminia Bielefeld – po fuzji z Bielefelder Turngemeinde 1848
  • 1922: 1. BFC Arminia – po rozdzieleniu się klubów
  • 1926: Deutscher Sportclub (DSC) Arminia Bielefeld

14 kwietnia 1905 roku w restauracji Modersohn, mieszczącej się w piwnicy starego ratusza w Bielefeldzie, doszło do spotkania czternastu mężczyzn, chcących założyć w tym mieście klub piłkarski[1]. Ich starania zaowocowały powstaniem 1. Bielefelder Fussball-Club Arminia w dniu 3 maja 1905 roku[2][3]. Nazwa Arminia jest sfeminizowaną wersją imienia Arminius, germańskiego wodza, który w 9 roku n.e. pokonał Rzymian w lesie Teutoburskim[3]. Dwa tygodnie później klub rozegrał swój pierwszy mecz z drużyną z Osnabrück. W 1907 roku miejscowy rywal FC Siegfried dołączył do Arminii[4].

W 1910 roku Arminia zmieniła swój stadion na Pottenau[5]. Pierwszy sukces został osiągnięty w 1912 roku, kiedy to klub został mistrzem Westfalii[6]. W 1919 roku klub połączył się z Bielefelder Turngemeinde 1848 i zmienił nazwę na Turngemeinde Arminia Bielefeld[7]. 20 października 1922 roku kluby ponownie się rozdzieliły[7]. Na początku lat dwudziestych XX wieku zespół wygrał kilkukrotnie mistrzostwa Westfalii[6]. Mecz Arminii Bielefeld z Preußen Münster w listopadzie 1925 roku był pierwszym meczem w Niemczech transmitowanym na żywo w radiu[8].

30 stycznia 1926 roku klub przyjął obecnie obowiązującą nazwę Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld, lub w skrócie DSC Arminia Bielefeld[6]. W tym samym roku zespół po raz ostatni zmienił stadion[9]. Pierwszy mecz rozegrany na nowym stadionie odbył się 1 maja 1926 roku, kiedy to Niebiescy podejmowali SC Victorię Hamburg[9].

Po II wojnie światowej zespół grał na niższych poziomach rozrywkowych zachodnich Niemiec. W 1963 roku zespół awansował do Regionalligi West[10]. Zespół pozostał w tej lidze do końca lat sześćdziesiątych XX wieku. W 1970 roku klub po raz pierwszy awansował do Bundesligi[11]. w 1971 niektórzy piłkarze klubu brali udział w skandalu związanym z przekupieniem graczy kilku klubów, między innymi Herthy Berlin, FC Schalke 04 czy FC Köln, celem utrzymania się Arminii w lidze[12]. W 1971/72, w związku z aferą klub spadł do 2. Bundesligi[1].

W sezonie 1976/77 klub przegrał w play-offach o grę w najwyższej klasie rozgrywkowej z TSV 1860 München[13]. Zespół ponownie awansował do Bundesligi w sezonie 1978/79[14]. Klub po pierwszym sezonie został zdegradowany, ale po roku wrócił do najwyższego poziomu rozgrywkowego, utrzymując się na nim przez pięć kolejnych lat[14]. W 1985 roku, po przegraniu play-offu z 1. FC Saarbrücken zespół został zdegradowany do 2. Bundesligi[15]. Po trzech latach klub ponownie spadł, tym razem do Oberliga Westfalen[14]. Zespół występował na trzecim poziomie rozgrywkowym przez siedem sezonów[14]. W sezonie 1996/97 zespół ponownie wrócił do Bundesligi, utrzymując się w niej przez 2 następne sezony[14]. Kiedy trenerem był Bruno Labbadia klub często spadał do 2. Bundesligi, aby po roku ponownie awansować do najwyższej klasy rozgrywkowej[14]. Przez rokroczne spadki i awanse klub zaczął być nazywany „windą”, ponieważ aż siedmiokrotnie awansował do Bundesligi, ale jednocześnie spadał z niej sześciokrotnie[16].

Po dwóch awansach klub powrócił na najwyższy poziom rozgrywkowy w 2004[14]. Tym razem pozostał w Bundeslidze przez pięć lat[14]. W tym czasie klub dwukrotnie dotarł do półfinału Pucharu Niemiec, w sezonach 2004/05 i 2005/06[17]. Po zakończeniu sezonu 2008/2009 klub wrócił do 2. Bundesligi[14].

W latach 2009–2011 klub dwukrotnie zajął ostatnie miejsce i dwukrotnie spadł z ligi[14].

W sezonie 2014/15, jako klub występujący w 3. Lidze wyeliminował w Pucharze Niemiec trzy drużyny z Bundesligi: Herthę Berlin w 1/16 finału, Werder Brema w 1/8 finału i Borussię Mönchengladbach w ćwierćfinale[17]. W tym samym sezonie udało się zespołowi uzyskać promocję do drugiej ligi[14].

W sezonie 2019/2020 zespołowi Arminii po 11 latach udało się wywalczyć awans do Bundesligi na trzy kolejki przed końcem sezonu (dzięki remisowi HSV z VfL Osnabrück 1:1)[18].

Poz. Klub M Pkt. Mecze Bramki
zwy. rem. por. zdob. stra. +/-
1 Arminia Bielefeld 34 68 18 14 2 65 30 +35
2 VfB Stuttgart 34 58 17 7 10 62 41 +21
3 1. FC Heidenheim 34 55 15 10 9 45 36 +9
4 Hamburger SV 34 54 14 12 8 62 46 +16
5 SV Darmstadt 98 34 52 13 13 8 48 43 +5
6 Hannover 96 34 48 13 9 12 54 49 +5
7 FC Erzgebirge Aue 34 47 13 8 13 46 48 -2
8 VfL Bochum 34 46 11 13 10 53 51 +2
9 SpVgg Greuther Fürth 34 44 11 11 12 46 45 +1
10 SV Sandhausen 34 43 10 13 11 43 45 -2
11 Holstein Kiel 34 43 11 10 13 53 56 -3
12 SSV Jahn Regensburg 34 43 11 10 13 50 56 -6
13 VfL Osnabrück 34 40 9 13 12 46 48 -2
14 FC St. Pauli 34 39 9 12 13 41 50 -9
15 Karlsruher SC 34 37 8 13 13 45 56 -11
16 1. FC Nürnberg 34 37 8 13 13 45 58 -13
17 SV Wehen Wiesbaden 34 34 9 7 18 45 65 -20
18 Dynamo Drezno 34 32 8 8 18 32 58 -26
Legenda:
awans do Bundesligi
baraże o awans do Bundesligi
baraże o pozostanie w 2. Bundeslidze
spadek do 3. Ligi

Źródło tabeli: [1]

Barwy klubowe, strój, herb[edytuj | edytuj kod]

Klub ma barwy czarno-biało-niebieskie[19]. Zawodnicy swoje domowe spotkania zazwyczaj grają w niebieskich koszulkach z białym obręczem, czarnych spodenkach oraz białych getrach[20].

Herb składa się z flagi w kolorach klubu: czarnym, białym i niebieskim od lewej do prawej[21]. Biała część flagi zawiera literę A jako pierwsza litera nazwy "Arminia". Flagę otacza wieniec dębowy.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Trofea międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

FIFA Zdobyte trofea w rozgrywkach międzynarodowych (stan na: 31-05-2019)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Coppa Campioni.svg
Liga Mistrzów
(Puchar Europy)
zdobywca 0
finalista 0
UEFA Cup (adjusted).png
Liga Europy
(Puchar UEFA)
zdobywca 0
finalista 0

Puchar Intertoto
zdobywca 0
finalista 0
2.miejsce w grupie 3 1982, 1983, 1985

Trofea krajowe[edytuj | edytuj kod]

Niemcy Zdobyte trofea w rozgrywkach Niemiec (stan na: 06-07-2020)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Meisterschale.png
Mistrzostwo
I miejsce 0
II miejsce 0
III miejsce 0
8.miejsce 2 1982/83, 1983/84

Puchar
zdobywca 0
finalista 0
półfinalista 3 2004/05, 2005/06, 2014/15
Zweite Bundesliga Schale.png
II liga
I miejsce 4 1977/78, 1979/80 (Nord), 1998/99, 2019/20
II miejsce 5 1969/70 (West), 1976/77 (Nord), 1995/96, 2001/02, 2003/04
III miejsce 1 1966/67 (West)
  • Oberliga Westfalen/Regionalliga West-Südwest/3. Liga (D3):
    • mistrz (5x): 1947/48 (gr.Bielefeld/Lippe), 1961/62 (Verbandsliga Nordost), 1989/90, 1994/95, 2014/15
    • wicemistrz (4x): 1957/58 (Verbandsliga Nordost), 1960/61 (Verbandsliga Nordost), 1988/89, 2012/13
    • 3.miejsce (5x): 1954/55 (Ostwestfalen), 1956/57 (Verbandsliga Nordost), 1958/59 (Verbandsliga Nordost), 1992/93, 1993/94

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Uwaga:

  • Do 1963 roku rozgrywane mistrzostwa regionalne, z których kwalifikowały się do turnieju finałowego mistrzostw Niemiec, który był rozgrywany systemem pucharowym.

Rozgrywki międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Europejskie puchary[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1982[22] Puchar Intertoto Grupa 2 Polska Widzew Łódź 1–1 1–2 2. miejsce
Szwajcaria FC St. Gallen 3–1 2–1
Belgia FC Liégeois 1–1 2–3
1983[23] Puchar Intertoto Grupa 8 Szwecja Hammarby IF 0–2 1–2 2. miejsce
Bułgaria Botew Wraca 4–0 1–0
Norwegia Bryne FK 3–1 1–0
1985[24] Puchar Intertoto Grupa 8 Izrael Maccabi Hajfa 8–2 1–2 2. miejsce
Austria Sturm Graz 0–2 0–0
Izrael Beitar Jerozolima 1–0 1–1

Rozgrywki krajowe[edytuj | edytuj kod]

Niemcy Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Niemiec
(Stan na 31 maja 2019 r.)
Soccerball.svg
Poziom Rozgrywki Razy M Z R P B+ B– Pkt Sezon(y) [lata] Awanse Spadki Naj.
I Gauliga Westfalen/ Kriegsgauklasse/ Landesliga Westfalen/ Oberliga West/ Bundesliga 27 1933/34, 1938–1946, 1949/50, 1970–1972, 1978/79, 1980–1985, 1996–1998, 1999/00, 2002/03, 2004–2009, 2020/2021 0 11 8
II Bezirksliga Ostwestfalen/ Bezirksliga Bielefeld-Lippe/ Landesliga Westfalen/ II. Division West/ Regionalliga West/ 2. Bundesliga Nord/ 2. Bundesliga 40 1934–1938, 1946/47, 1948/49, 1950–1954, 1962–1970, 1979/80, 1985–1988, 1995/96, 1998/99, 2000–2002, 2003/04, 2009–2011, 2013/14, 2015–2020 10 5 1
III Bezirksliga Bielefeld-Lippe/ Landesliga Ostwestfalen/ Verbandsliga Nordost/ Oberliga Westfalen/ Regionalliga West-Südwest/ 3. Liga 19 1947/48, 1954–1962, 1988–1995, 2011–2013, 2014/15 5 0 1
IV Fußball-Regionalliga 0
Puchar Niemiec 69 od 1935 1/2

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Rekordy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Stan na maj 2018:

  • 23. miejsce w tabeli wszech czasów Bundesligi (16 sezonów, 544 meczów, 153 zwycięstw, 252 remisy, 139 porażek, różnica bramek 645:883).
  • 16. miejsce w tabeli wieczystej 2. Bundesligi (20 sezonów, 678 meczów, 278 zwycięstw, 191 remisów, 209 porażek, różnica bramek 1073:874).

Rekordowe wyniki w Bundeslidze:

Rekordowe wyniki w 2. Bundeslidze:

Rekordy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze, trenerzy, prezydenci i właściciele klubu[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Arminii Bielefeld.

Aktualny skład zespołu[edytuj | edytuj kod]

Stan na 10 stycznia 2020.[25]

Nr Poz. Piłkarz
1 BR Niemcy Stefan Ortega
2 OB Niemcy Amos Pieper
3 OB Niemcy Brian Behrendt
4 OB Szwecja Joakim Nilsson
6 PO Niemcy Tom Schütz
7 PO Niemcy Patrick Weihrauch
8 OB Niemcy Florian Hartherz
9 NA Niemcy Fabian Klos
10 PO Niemcy Reinhold Yabo
11 OB Niemcy Stephan Salger
13 NA Niemcy Sebastian Müller
14 PO Wyspy Owcze Jóan Edmundsson
16 PO Niemcy Fabian Kunze
18 NA Niemcy Nils Quaschner
19 PO Austria Manuel Prietl
Nr Poz. Piłkarz
20 PO Niemcy Nils Seufert
21 NA Niemcy Andreas Voglsammer
23 OB Niemcy Anderson Lucoqui
24 OB Hiszpania Álex Pérez
25 OB Francja Jonathan Clauss
27 OB Szwajcaria Cédric Brunner
29 PO Benin Cebio Soukou
30 PO Niemcy Marcel Hartel
31 BR Węgry Ágoston Kiss
32 PO Niemcy Keanu Staude
36 NA Niemcy Sven Schipplock
38 PO Niemcy Jomaine Consbruch
40 BR Niemcy Philipp Klewin
BR Szwecja Oscar Linnér

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
NA Niemcy Prince Osei Owusu (wypożyczony do TSV 1860 München do 30 czerwca 2020)

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Arminii Bielefeld.

Zgodnie z[26]:

Trener Narodowość Od Do
František Zoubek
Czechoslovakia
1922 1923
Gerd Wellhöfer
Germany
1923 1924
František Zoubek

Gerd Wellhöfer

Czechoslovakia

Germany

1924 1925
Gerd Wellhöfer
Germany
1925 1926
František Zoubek
Flag of the Czech Republic.svg
1926 1933
Otto Faist
Germany
1933 1935
Karl Willnecker
Germany
1935 1938
Erich Brochmeyer
Germany
1938 1939
Ferdinand Swatosch
Austria
1939 1940
Otto Kranefeld, Willi Pohl
Germany
1940 1942
Karl Wunderlich
Germany
1942 1945
Erich Brochmeyer
Germany
1945 1946
Ferdinand Swatosch
Austria
1946 1947
Karl Wunderlich
Germany
1947 1948
Alois Münstermann
Germany
1948 1949
Friedrich Otto
Germany
1949 1950
Fritz Kaiser
Germany
1950 1951
Hellmut Meidt
Germany
1951 1953
Donndorf
Germany
1953 1955
Otto Westphal
Germany
1955 1958
Arthur Gruber
Germany
1958 1961
Josef Rasselnberg
Germany
1961 1961
Jakob Wimmer
Germany
1961 1963
Hellmut Meidt
Germany
1963 1965
Robert Gebhardt
Germany
1965 1966
Hans Wendlandt
Germany
1966 1969
Egon Piechaczek
Poland
1969 1971
Hellmut Meidt
Germany
1972 1972
Jan Notermans
Netherlands
1972 1972
Willi Nolting
Germany
1972 1973
Norbert Lessle
Germany
1973 1973
Karl-Heinz "Harry" Garstecki
Germany
1973 1973
Willi Nolting
Germany
1973 1974
Rudi Faßnacht
Germany
1974 1974
Erhard Ahmann
Germany
1974 1976
Karl-Heinz Feldkamp
Germany
1976 1978
Milovan Beljin
Yugoslavia
1978 1978
Otto Rehhagel
Germany
1978 1979
Willi Nolting
Germany
1979 1979
Hans-Dieter Tippenhauer
Germany
1979 1980
Willi Nolting
Germany
1980 1980
Trener Narodowość Od Do
Horst Franz
Germany
1980 1982
Horst Köppel
Germany
1982 1983
Karl-Heinz Feldkamp
Germany
1983 1984
Gerd Roggensack
Germany
1984 1986
Horst Franz
Germany
1986 1986
Fritz Fuchs
Germany
1986 1987
Joachim Krug
Germany
1987 1988
Ernst Middendorp
Germany
1988 1990
Franz Raschid
Germany
1990 1991
Fritz Grösche
Germany
1991 1992
Ingo Peter
Germany
1992 1994
Theo Schneider
Germany
1994 1994
Wolfgang Sidka
Germany
1994 1994
Ernst Middendorp
Germany
1994 1998
Thomas von Heesen
Germany
1998 1999
Hermann Gerland
Germany
1999 2000
Benno Möhlmann
Germany
2000 2004
Thomas von Heesen
Germany
2004 2004
Uwe Rapolder
Germany
2004 2005
Frank Geideck
Germany
2005 2005
Thomas von Heesen
Germany
2005 2007
Frank Geideck
Germany
2007 2007
Ernst Middendorp
Germany
2007 2007
Detlev Dammeier
Germany
2007 2007
Michael Frontzeck
Germany
2008 2009
Jörg Berger
Germany
2009 2009
Thomas Gerstner
Germany
2009 2010
Frank Eulberg, Jörg Böhme
Germany
2010 2010
Christian Ziege
Germany
2010 2010
Ewald Lienen
Germany
2010 2011
Markus von Ahlen
Germany
2011 2011
Stefan Krämer
Germany
2011 2014
Norbert Meier
Germany
2014 2016
Rüdiger Rehm
Germany
2016 2016
Carsten Rump
Germany
2016 2016
Jürgen Kramny
Germany
2016 2017
Jeff Saibene
Luxembourg
2017 2018
Uwe Neuhaus
Luxembourg
2018 nadal

Prezydenci[edytuj | edytuj kod]

Funkcję prezesa klubu pełniło 30 osób, w tym 2 z nich dwukrotnie.

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
1.
Emil Schröder maj 1905 kwiecień 1909
2.
Julius Hesse kwiecień 1909 1914
3.
Siegmund Willing 1914 1919
4.
H. Schmale 1919 1922
5.
Dr. Karl Prestinari listopad 1922 czerwiec 1925
6.
Gerhard Farwick czerwiec 1925 kwiecień 1926
7.
Dr. Otto Mennerich kwiecień 1926 październik 1927
8.
Paul Fleege październik 1927 lipiec 1929
9.
Dr. Felix lipiec 1929 październik 1929
10.
Julius Fischer październik 1929 październik 1932
11.
Paul Fleege październik 1932 marzec 1934
12.
Karl Demberg marzec 1934 styczeń 1940
13.
Max Hess styczeń 1940 czerwiec 1941
14.
Konrad Müller czerwiec 1941 1946
15.
Willi Drehmann 1946 1947
16.
Ernst Garbers 1947 lipiec 1948
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
17.
Erwin Potthoff lipiec 1948 styczeń 1953
18.
Dr. Kurt Wolff marzec 1953 maj 1955
19.
Dr. Karl Lamker maj 1955 listopad 1960
20.
Alfred Rahe listopad 1960 listopad 1962
21.
Dr. Hans Kastrup listopad 1962 wrzesień 1969
22.
Wilhelm Stute wrzesień 1969 październik 1972
23.
Alfred Rahe październik 1972 kwiecień 1973
24.
Dr. Jörg Auf der Heyde kwiecień 1973 luty 1986
25.
Gisela Schwerdt marzec 1986 listopad 1986
26.
Wolfgang Walkenhorst listopad 1986 August 1990
27.
Winfried Rojahn wrzesień 1990 grudzień 1990
28.
Hans-Hermann Schwick 1991 4 czerwca 2010
29.
Wolfgang Brinkmann 6 czerwca 2010 27 czerwca 2011
30.
Hans-Joachim Faber 8 lipca 2011 11 września 2011
31.
Dr. Jörg Zillies 11 września 2011 15 lipca 2013
32.
Hans-Jürgen Laufer 21 sierpnia 2013 obecnie

Struktura klubu[edytuj | edytuj kod]

Stadion[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Schüco Arena.

Klub rozgrywał swoje pierwsze mecze na boisku Kesselbrink[1]. W 1907 roku zespół przeniósł się na nowy stadion, Kaiserstraße (obecnie: August-Bebel-Straße), a w 1910 roku do Pottenau[1]. W 1926 roku wydzierżawiła ziemię od farmera o nazwisku Lohmann[27]. Stadion przyjął nazwę Alm[27]. Na nowym obiekcie Arminia rozegrała swój pierwszy mecz z klubem Victoria Hamburg 1 maja 1926 roku[28]. W czasie gdy Arminia wywalczyła awans do 1. Bundesligi, stadion Alm przeszedł gruntowną modernizację[9]. Wybudowano główną trybunę, powiększono północną i wschodnią[9]. W ten sposób obiekt powiększył swoją pojemność do 30 tysięcy miejsc[28]. Po tym jak Arminia uzyskała promocję do najwyższej klasy rozgrywek w 1996 roku, całkowicie przebudowano główną i północną trybunę[9]. To samo stało się z południową w 1999 roku[9]. W 2004 roku, Arminia podpisała umowę sponsorską z firmą Schüco, przez co stadion zyskał nazwę SchücoArena[29]. Ostatnie przebudowania dotyczyły wschodniej trybuny w 2008 roku[9]. Stadion ma pojemność ponad 26 tysięcy miejsc, w czym około 18 tysięcy siedzących[30].

Inne sekcje[edytuj | edytuj kod]

Klub prowadzi drużyny dla dzieci i młodzieży w każdym wieku. Funkcjonuje piłkarska drużyna kobiet. Również klub ma sekcje hokeja, łyżwiarstwa figurowego oraz bilardu.

Sponsorzy[edytuj | edytuj kod]

Główni sponsorzy[edytuj | edytuj kod]

Lata Sponsor Branża
1975–1979 Granini napoje
1979–1985 Seidensticker odzież
1985–1988 Abtei produkty zdrowotne
1988–1991 Schüco dostawca budowlany
1991–1993 Sportlepp handel detaliczny
1993–1994 Forum Jahnplatz handel detaliczny
1994–1996 Westfalen-Blatt gazeta codzienna
1996–1998 Gerry Weber odzież
1998–2001 Herforder Pils napoje
2001–2002 real,- handel detaliczny
2002–2004 KiK odzież
2004–2010 Krombacher napoje
2010–2011 Schüco dostawca budowlany
2011–2013 getgoods.de E-commerce
2013–2016 Alpecin pielęgnacja włosów
od 2016 Schüco dostawca budowlany

Sponsorzy techniczni[edytuj | edytuj kod]

Lata Sponsor
1975–1980 Erima
1980–1991 Adidas
1991–1996 Lotto
1996–2000 Reusch
2000–2005 Uhlsport
2005–2017 Saller
od 2017 Joma

Sponsorzy marketingu[edytuj | edytuj kod]

Lata Sponsor
od 2001 Sportfive

Kibice i rywalizacja z innymi klubami[edytuj | edytuj kod]

Kibice[edytuj | edytuj kod]

Arminia ma dużą liczbę lojalnych zwolenników. Nawet w sezonie 2011/12 średnia liczba widzów na stadionie Arminii wyniosła 8930 osób, co było najwyższym wynikiem w 3. lidze. W sezonie 2014/15 średnia Arminii wyniosła 14 540 osób, co było drugim (!) najwyższym wynikiem w historii 3. Ligi. Liczby pokazują również wzrost popularności 3. Ligi. W meczach Arminii w latach 2013/14 2. Bundesligi wzięło udział średnio 16 890 widzów[31], (ósma najwyższa średnia frekwencja w lidze). Liczby te obejmują tylko mecze ligowe. W meczach Arminii w Pucharze Niemiec 2014/15 uczestniczyło średnio 21 763 osób. Trzon fanów można znaleźć na Południowej Trybunie.

Rywalizacja[edytuj | edytuj kod]

Największymi rywalami klubu są inne zespoły z okolic. Istnieje tradycyjna rywalizacja z SC Preußen Münster. Wcześniejszym rywalem był lokalny VfB 03 Bielefeld ze wschodniej części Bielefeld, ale obecnie odbywają się co roku mecze towarzyskie między Arminią i VfB Fichte Bielefeld, jak dziś nazywany jest klub. Kolejnym rywalem jest VfL Bochum, szczególnie od późnych lat 90. XX wieku, a także inne kluby z Zagłębia Ruhry, ponieważ obszar ten należy również do Westfalii[32]. Również mecze przeciwko VfL Osnabrück są pewnego rodzaju derby. Niektórzy kibice SC Paderborn 07 uważają Arminię za głównego rywala, ale fani Arminii raczej nie czują tego samego[33].

Przyjazne relacje są z kibicami Hamburger SV, przy czym oba kluby mają te same kolory (czarny, biały i niebieski), oraz z Hannover 96.

Derby[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Stulecia[edytuj | edytuj kod]

W setną rocznicę powstania Arminii poproszono kibiców o wybór jedenastki stulecia. W tym zaszczytnym gronie znaleźli się[34]:

Trener – Ernst Middendorp

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Die Geschichte der Blauen [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  2. Germany – Foundation Dates Clubs, rsssf.com [dostęp 2020-05-27] (ang.).
  3. a b Historie, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  4. Werner Balhauff, Arminia Bielefeld – Von Tradition und Herzblut für den Fußball Die Geschichte und die Fans des Vereins von der Alm, 2014, ISBN 978-3-7380-0531-8, OCLC 904815836 [dostęp 2020-05-27].
  5. Erinnerungskultur des DSC Arminia Bielefeld, 12 maja 2020 [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  6. a b c Daten & Statistiken, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  7. a b Die Zeittafel, btg-bielefeld.de [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  8. DSC Arminia Bielefeld, bundesliga.com [dostęp 2020-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-26] (ang.).
  9. a b c d e f g Schüco Arena (Bielefelder Alm), stadiony.net [dostęp 2020-05-26] (pol.).
  10. Regionalliga West 1963/1964, fussballdaten.de [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  11. Tabelle – Bundesliga 1970/71, kicker [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  12. Fußball-Bundesliga: Bundesliga-Skandal 1971, planet-wissen.de, 19 czerwca 2018 [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  13. TSV 1860 München, Relegation Bundesliga 1976/77, dfb.de [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  14. a b c d e f g h i j k Arminia Bielefeld, transfermarkt.pl [dostęp 2020-05-27] (pol.).
  15. 1.FC Saarbrücken – Arminia Bielefeld, transfermarkt.pl [dostęp 2020-05-27] (pol.).
  16. Winda zjechała do podziemi, weszlo.com, 15 września 2011 [dostęp 2020-05-26] (pol.).
  17. a b Arminia Bielefeld, transfermarkt.pl [dostęp 2020-05-27] (pol.).
  18. Arminia Bielefeld awansowała do Bundesligi - Polsat Sport, www.polsatsport.pl [dostęp 2020-06-17] (pol.).
  19. Daten & Statistiken | DSC Arminia Bielefeld
  20. Das Team 2019/2020 | DSC Arminia Bielefeld
  21. Wir sind Ostwestfalen | DSC Arminia Bielefeld
  22. Intertoto Cup 1982 | mogiel.net
  23. Intertoto Cup 1983 | mogiel.net
  24. Intertoto Cup 1985 | mogiel.net
  25. Das Team 2019/2020 (niem.). DSC Arminia Bielefeld. [dostęp 27 maja 2019].
  26. Trainer-Archiv – DSC Arminia Bielefeld [dostęp 2020-05-26].
  27. a b Das ist Lohmann!, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  28. a b Von der Alm zur Arena, bundesliga.de [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  29. Stephan Uersfeld, Wolfsburg march into the DFB Pokal final, espn.com, 30 kwietnia 2015 [dostęp 2020-05-26] (ang.).
  30. Stadion, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  31. Arminia Bielefeld Statistik: Liga: Zuschauer pro Saison (niem.). blaue-daten.de. [dostęp 27 maja 2020].
  32. Schüco Arena. stadionsuche.de. [dostęp 21 stycznia 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 czerwca 2012)].
  33. Jan-H. Grotevent: Derby ohne Derby. FANkultur.com. [dostęp 20 stycznia 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (23 października 2012)].
  34. DSC-Jahrhundertteams – DSC Arminia Bielefeld [dostęp 2020-05-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]