Arnold Röhring

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Arnold Karol Röhring (ur. 1840, zm. w marcu 1913 we Lwowie) – inspektor plantacyj miejskich, dyrektor ogrodów miejskich i naczelny ogrodnik miasta Lwowa.

Grobowiec rodziny Röhring na Cmentarzu Łyczakowskim
W parku Stryjskim na obudowie źródła umieszczono tablicę upamiętniającą twórcę

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pracował jako nauczyciel w Zakładzie sierót i ubogich Drohowyżu fundacji hrabiego Stanisława Skarbka, gdzie napisał podręcznik «Sadownictwo» (Lwów : Towarzystwo Pedagogiczne, 1881, 124 s., 54 rys., 1 tablicą litografowaną / ułożył Arnold Röhring)[1], recenzja książki została wydana w czasopiśmie warszawskim «Ogrodnik Polski» № 15-17 w 1881 roku, autor – Edmund Jankowski[2]. W roku 1907 był członkiem Towarzystwa dla Popierania Nauki Polskiej[3]. Zamieszkał z żoną Zuzanną Röhring (z domu Kuźmińskich, 1840-1923) w willi przy ul. Snopkowskiej, 36 (obecnie ul. Stusa 20), obok parku Żelazna Woda (w 1871 roku budynek ten pod kons. № 542 należał do Franciszka Kuźmińskiego[4], czyli rodziny jego żony). Mieli pięcioro dzieci: Antonina (1870-?), Albina (1870-?), Adam (1872-1917), Adolf (1875-1919) i Arnold (1878-1909).

Zmarł w w pierwszej połowie marca 1913 w wieku 73 lat[5]. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim (pole 52). Cytat z nekrologu: "Te zasługi Lwów ś.p. Arnoldowi Röhringowi długo pamiętać będzie"[6]. Od 1936 do 1947 roku, w pobliżu parku Stryjskiego we Lwowie, została nazwana na jego cześć ulica (od 1993 – ul. E.Dzindry)[7]. W parku Stryjskim na obudowie źródła umieszczono tablicę «Pamięci Arnolda Röhringa. Twórcy ogrodów lwowskich» upamiętniającą twórcę.

Zrealizowane projekty[edytuj | edytuj kod]

Wystawa Krajowa 1894 w Parku Stryjskim we Lwowie
  • Park im. Jana Kilińskiego we Lwowie (1877-1894; obecnie Park Stryjski).
  • Arboretum szkoły leśnej (1880; obecnie ul. O.Kobylanskiej, 1).
  • Park w Krynicy (1880)[8].
  • Pierwotnie propozycję trójkątnego rozmieszczenia budynku szkoły, gmachu „Sokoła” i restauracji u wejścia do parku (obecnie Plac Harcerski) wysunął przebywający w 6 czerwca 1896 w Sanoku architekt Arnold Röhring[9].
  • Park Żelazna Woda we Lwowie (1905). Nazwa parku pochodzi od źródeł zawierających związki żelaza.
  • Skwer na pl. Halickim (1890-1893).
  • Park Łyczakowski (1894).
  • Park Olszyna (1894-1898; obecnie park im. Tarasa Szewczenki) w Stryju.
  • Skwer na pl. św. Jury we Lwowie (1897).
  • Skwer wokół pomnika K.Ujejskiego przy ul. Akademickiej (1902; obecnie aleja Т. Szewczenki).
  • Po otwarciu w 1904 roku pomnika A.Mickiewicza uporządkował kompozycję krajobrazową (razem z architektami Z.Gendelem, T. Talowskim) placu Mariackiego (obecnie plac A. Mickiewicza).
  • Park Jordana dla młodzieży szkolnej w Stryju (1905).
  • A. Zachariewicz wraz z A.Röhringiem w 1906 roku zmodernizowali strukturę ul. Akademickiej (obecnie aleja Szewczenki).
  • Park pałacu Długoszów w Siarach (1908-14; 1916-25)[10].
  • A. Zachariewicz wraz z A.Röhringiem stworzyli nową kompozycję skweru na pl. Halickim (1909-1910).
  • Rekonstrukcja parku (rozszerzenie do 200 hektarów) w Koropcu za czasów hrabiego Stanisława Badeni.

List pochwały[edytuj | edytuj kod]

  • 1883: "Za prace postępowe i współpracownictwo: Arnold Röhring, ogrodnik miasta Lwowa, list pochwały"[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biblioteka Narodowa
  2. Ogrodnik Polski, 1881 R.3 nr 17
  3. TOWARZYSTWA DLA POPIERANIA NAUKI POLSKIEJ. 1907, LWÓW. Nakładem Towarzystwa. 1908
  4. Skorowidz nowych i dawnych numerów realności, tudzież nazw ulic i placów król. stoł. miasta Lwowa według uchwał Rady miejskiej z r. 1871…
  5. Kronika. Zmarli. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 59 z 13 marca 1913. 
  6. † Arnold Röhring. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 60 z 14 marca 1913. 
  7. Centrum historii miejskiej Europy Środkowo-Wschodniej
  8. s 50. Roman Aftanazy. Województwo bełskie. Ziemia Chełmska województwa ruskiego (Tom 6)
  9. Kronika. „Gazeta Sanocka”, s. 3, nr 63 z 14 czerwca 1895. 
  10. DZIENNIK URZĘDOWY, 2009 Nr 455
  11. Gazeta Lwowska. 1883, nr 226

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • s.51, 110, 128, 393. Jakub Lewicki. Architektura Lwowa 1893—1918, Warszawa, 2005. ​ISBN 83-88372-29-7
  • s.369, 373-375, 377, 511, 512, 542. Архітектура Львова. Час і стилі. ХІІІ — ХХІ ст. 2008, Центр Європи. — 720 s. ​ISBN 978-966-7022-77-8
  • s.27-28. Б.Сулим. Феномен Крайової виставки в Галичині 1894 року: Історичний огляд. Львів: Поллі, 2007. — 208 s. ​ISBN 966-7307-19-0
  • s.130, 131, 134, 160, 288. Ю.Бірюльов. Захаревичі: Творці столичного Львова. — Львів: Центр Європи, 2010. — 336 s. ​ISBN 978-966-7022-86-0