Arrinera Hussarya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Arrinera Hussarya
Arrinera Hussarya na Motor Show Poznań 2015
Arrinera Hussarya na Motor Show Poznań 2015
Producent Arrinera Automotive
Projektant Pavlo Burkatskyy (zewnętrzny design)
Luc & Andre (wnętrze)
Lee Noble
Zaprezentowany 1 kwietnia 2014
Okres produkcji od 2016
Miejsce produkcji  Polska, Gliwice
Dane techniczne
Segment G+
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé
Silniki Centralnie umieszczone V8 8.3, ponad 800 KM
Skrzynia biegów 6-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4643 mm
Szerokość 2093 mm
Wysokość 1195 mm
Rozstaw osi 2695 mm
Masa własna 1300 kg
Liczba miejsc 2
Dane dodatkowe
Konkurencja McLaren P1
LaFerrari
Porsche 918

Arrinera Hussaryasupersamochód konstruowany przez polską firmę Arrinera Automotive. Nazwa Hussarya odnosi się do siedemnastowiecznej polskiej kawalerii[1].

Prace projektowe nad pierwszym polskim supersamochodem rozpoczęto w drugiej dekadzie XXI wieku. Pierwszy prototyp pojazdu zaprezentowano akcjonariuszom i inwestorom firmy Arrinera 9 czerwca 2011 roku, natomiast pierwsza jazda próbna odbyła się niecały miesiąc wcześniej − 17 maja 2011 roku.

Zmianę wyglądu wersji produkcyjnej względem prototypu ogłoszono we wrześniu 2011 roku[2]. Pierwsze szkice zaprezentowano 17 lipca 2012 roku[3]. 3 sierpnia 2012 roku na oficjalnym blogu firmy zaprezentowano komputerową symulację wyglądu wersji produkcyjnej pojazdu.

1 kwietnia 2014 roku zaprezentowano w wersji 3D finalny design samochodu.

Produkcja supersamochodu odbywać się ma w Gliwicach.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Pojazd charakteryzuje nadwozie o dynamicznych liniach. Przód samochodu poprowadzono bardzo nisko (przy ziemi). Dwa duże wloty powietrza sprawiają wrażenie dynamicznego chłodzenia hamulców. Pojazd wyposażony zostanie w 20-calowe koła wykonane z metali stopów lekkich, na których założone zostaną opony 245/30 R20 z przodu oraz 325/25 R20 z tyłu.

Rama i nadwozie[edytuj | edytuj kod]

Rama pojazdu zaprojektowana została przez Lee Noble’a i została wykonana z wysoko wytrzymałej stali o zróżnicowanym przekroju z uwzględnieniem odpowiedniej wytrzymałości na skręcanie. Rama ma być lekka i charakteryzować się dużą odpornością na odkształcenia. Opcjonalnie nadwozie, wnętrze oraz podłoga samochodu będą mogły zostać wykonane z kompozytów węglowych i kewlarowych. Według producenta wersja produkcyjna ma być wykonana z nowoczesnych materiałów, m.in. aluminium. Aby zwiększyć wytrzymałość lakieru na zarysowania, wykorzystano do jego produkcji grafen.

Silnik[edytuj | edytuj kod]

Arrinera 33 ma być testowana z centralnie umieszczoną najmocniejszą na świecie wolnossącą jednostką benzynową w układzie V8 o pojemności 8.3 litra i mocy ponad 800 KM oraz momencie obrotowym 850 Nm, napędzającą tylną oś pojazdu poprzez 6-biegową manualną lub sekwencyjną skrzynię biegów. Skrzynię biegów wyposażono w elektroniczne sensory oraz mechanizm różnicowy w którym następuje samoczynne dostosowanie rozdziału momentu napędowego na poszczególne koła napędowe, w zależności od współczynnika przyczepności, a także dzięki dodatkowym sensorom w możliwość zautomatyzowania oraz szybką zmianę biegów poprzez łopatki umieszczone przy kole kierownicy[4]. Z obecną 6-biegową skrzynią CIMA osiągnie 367 km/h, natomiast ze skrzynią Albins osiągnie 390 km/h. Z 7-biegową skrzynią CIMA przekroczy 400 km/h. Prędkość maksymalna została ograniczona do 330 km/h ze względu na opony. Stosunek mocy do masy pojazdu wynosi 654KM/t

Pierwszy prototyp pojazdu wyposażony był w silnik diesla od Audi.

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

0-100 km/h 3,3 s
0-200 km/h 9,0 s
0-200-0 km/h 4.0 s
200-0 km/h 233 m
Czas na 1/4 mili 10,0 s
Prędkość maksymalna 330 km/h
Przeciążenie w zakręcie 1,3

Wyposażenie[5][edytuj | edytuj kod]

Standardowe wyposażenie pojazdu obejmować ma m.in. radioodtwarzacz CD/MP z 4 głośnikami oraz zestawem głośnomówiącym Bluetooth, elektrycznie sterowane i podgrzewane lusterka boczne, elektrycznie sterowane szyby, sportowe fotele, obszywaną skórą deskę rozdzielczą, centralny zamek z pilotem, światła do jazdy dziennej, światła mijania oraz światła drogowe wykonane w technologii LED, 3-ramienną sportową kierownicę, klimatyzację manualną, kamerę cofania, czujniki parkowania, skórzaną tapicerkę oraz złącze AUX.

Opcjonalnie pojazd wyposażyć będzie można m.in. w pakiety:

  • Termowizjakamera termowizyjna oraz podnoszony ekran LCD
  • Carbon wnętrze − elementy wykonane z włókna węglowego z widocznymi włóknami: konsola środkowa, progi wewnętrzne, rączki w drzwiach, obudowa cyferblatów, kierownica, tylne oparcie foteli.
  • Carbon − elementy wykonane z włókna węglowego z widocznymi włóknami: lusterka, tylny dyfuzor, osłona silnika.
  • Carbon premium − elementy wykonane z włókna węglowego z widocznymi włóknami: pakiet standard + kompletna karoseria wykonana z włókna węglowego.
  • Carbon mat − wszystkie elementy wykonane z matowego włókna węglowego.
  • Car audio premium − system 6 głośników wraz ze wzmacniaczem, DVD z nawigacją.
  • LED − podświetlenie wnętrza kabiny pasażerskiej oraz drzwi za pomocą LED.
  • Hamulce − powiększone tarcze hamulcowe i zaciski
  • Tor − czteropunktowe pasy, utwardzone zawieszenie, obniżony profil opon, fotele kubełkowe wykonane z włókna węglowego.
  • Exclusive − indywidualny kolor nadwozia, detale wnętrza, przeszycia na skórze, elementy z włókna węglowego w jednym z pięciu dostępnych wzorów pokrywane odcieniem podobnym do koloru karoserii.

Wersja limitowana − „Seria 33”[edytuj | edytuj kod]

Arrinera zapowiedziała, że planuje produkcję specjalnej wersji supersamochodu Hussarya o nazwie „Seria 33”[6]. Od zwykłej wersji będzie się różnić elementami stylistycznymi wnętrza i nadwozia[6]. Cena egzemplarza w tym wykonaniu nie została jeszcze ujawniona[6].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W maju 2012 roku dwaj polscy dziennikarze motoryzacyjni zaprezentowali materiał o kulisach produkcji samochodu, w którym dziennikarze portalu moto.pl dowodzą, że prototyp samochodu jest jedynie repliką innych znanych aut[7][8]. Firma Arrinera Automotive S.A złożyła w tej sprawie pozew do sądu i w dniu 18 czerwca 2014 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie przyznał rację firmie Arrinera Automotive S.A. Wyrok jest prawomocny.[9].

Przypisy

  1. Arrinera Hussarya – zdjęcia wersji produkcyjnej (pol.). TopGear.net.pl, 2012-08-12. [dostęp 2012-08-06].
  2. Arrinera będzie mieć całkowicie nowy wygląd! (pol.). TopGear.net.pl, 2011-09-18. [dostęp 2012-07-20].
  3. Pierwsze szkice produkcyjnej wersji Arrinery! (pol.). TopGear.net.pl, 2012-07-17. [dostęp 2012-07-20].
  4. 52 testy supersamochody Arrinera Hussarya z udziałem Lee Noblea. arrinera.com, 2011-11-23. [dostęp 2014-08-25].
  5. Wyposażenie nastronie arrinera.com
  6. 6,0 6,1 6,2 Powstanie wersji limitowana Arrinery – 'Seria 33' (pol.). TopGear.net.pl, 2012-07-18. [dostęp 2012-07-20].
  7. Moto Dziennik: Arrinera czyli ściema po Polsku (pol.). moto.pl, 2012-08-07. [dostęp 2012-08-07].
  8. World Car Fans: Poland's Arrinera accused of being a fake replica not supercar (ang.). worldcarfans.com, 2012-08-07. [dostęp 2012-08-07].
  9. Prawomocny wyrok Sądu: radio TOK FM musi opublikować sprostowanie dotyczące kłamstw Jacka Balkana. arrinera.blogspot.com, 25 czerwca 2014. [dostęp 25 czerwca 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]