Artur Balazs

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Artur Balazs
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1952
Ełk
Minister-członek Rady Ministrów
Okres od 12 września 1989
do 12 stycznia 1991
Przynależność polityczna Unia Demokratyczna
Minister-członek Rady Ministrów
Okres od 23 grudnia 1991
do 9 maja 1992
Przynależność polityczna Stronnictwo Ludowo-Chrześcijańskie
Minister rolnictwa i rozwoju wsi
Okres od 26 marca 1999[1]
do 19 października 2001
Przynależność polityczna Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe
Poprzednik Jacek Janiszewski
Następca Jarosław Kalinowski
Prezes Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego
Okres od 12 stycznia 2002
do 2006[2] i ponownie od 3 sierpnia 2007 do 12 grudnia 2009
Przynależność polityczna Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe
Poprzednik Jan Rokita
Następca Marek Zagórski
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Artur Krzysztof Balazs (ur. 3 stycznia 1952 w Ełku) – polski polityk, rolnik, działacz opozycji antykomunistycznej w PRL, poseł na Sejm X, I, III i IV kadencji, senator III kadencji, były minister w kilku rządach.

Życiorys[edytuj]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj]

Ukończył w 1985 studia na Wydziale Zootechnicznym Akademii Rolniczej w Szczecinie. Wcześniej od 1974 przez dwa lata pracował jako kierownik służby rolnej w Urzędzie Gminy Wolin[3]. Od 1976 prowadzi wielkoobszarowe indywidualne gospodarstwo rolne. W latach 1991–1998 był prezesem zarządu Europejskiej Fundacji Rozwoju Wsi Polskiej.

Działalność publiczna[edytuj]

W latach 1978–1980 należał do PZPR. W 1980 wraz z Piotrem Baumgartem założył szczecińskie struktury NSZZ „Solidarność” Rolników Indywidualnych. Od początku zasiadał we władzach tego związku. Wchodził w skład komitetu strajkowego protestu w Ustrzykach Dolnych, którego uczestnicy domagali się rejestracji rolniczej „Solidarności”. Następnie był sygnatariuszem porozumień rzeszowsko-ustrzyckich. W stanie wojennym został internowany. Był przetrzymywany m.in. w Goleniowie. Zwolniono go w lipcu 1982.

We wrześniu 1982 został ponownie aresztowany pod zarzutem wydawania nielegalnego pisma „Solidarność Wiejska”. W areszcie przebywał do grudnia tego samego roku. W 1986 został członkiem Prezydium Tymczasowej Krajowej Rady Rolników „Solidarność” odpowiedzialnym za współpracę rolniczej „Solidarności” ze związkiem pracowniczym.

Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw rolnictwa, zespole do spraw pluralizmu związkowego oraz grupie roboczej do spraw ustawy o związkach zawodowych rolników indywidualnych. Był członkiem Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. W latach 1989–1993 i 1997–2005 sprawował mandat posła Sejmu X, I, III, IV kadencji. Od 1995 do 1997 był senatorem III kadencji, wybranym w wyborach uzupełniających w województwie szczecińskim po rezygnacji Bodo Englinga. Pełnił funkcję ministra ds. warunków życia na wsi w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, ministra ds. kontaktów politycznych w gabinecie Jana Olszewskiego i ministra rolnictwa w rządzie Jerzego Buzka.

Po krótkich związkach z Unią Demokratyczną (1990–1991) współorganizował PSL „Solidarność”, przekształcone potem w Stronnictwo Ludowo-Chrześcijańskie, w którym pełnił funkcję przewodniczącego. W 1997 wraz z Aleksandrem Hallem doprowadził do powstania Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, z którym przystąpił do Akcji Wyborczej Solidarność. Do Sejmu IV kadencji wszedł z okręgu szczecińskiego z listy Platformy Obywatelskiej. W listopadzie 2001 wystąpił z jej klubu parlamentarnego i współtworzył koło poselskie SKL. W styczniu 2002 objął funkcję prezesa partii Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe – Ruch Nowej Polski, kierował nią do samorozwiązania w grudniu 2003 (oficjalnie pozostawał prezesem jeszcze przez pewien okres, zanim partia została wyrejestrowana).

W 2005 nie kandydował do parlamentu. W styczniu 2006 został doradcą Samoobrony RP. Reprezentował to ugrupowanie w rozmowach koalicyjnych z Prawem i Sprawiedliwością[4]. W 2007 reaktywował SKL, do grudnia 2009 pełnił funkcję jego prezesa. Potem formalnie wystąpił z partii, pozostając z nią związanym.

W wyborach parlamentarnych w 2011 bez powodzenia kandydował do Senatu z własnego komitetu, m.in. z poparciem PiS, uzyskując 41 301 głosów i zajmując trzecie miejsce spośród czterech kandydatów[5]. W 2013 został konsulem honorowym Węgier w Szczecinie[6]. W 2014 podjął współpracę z Polską Razem Jarosława Gowina, w której struktury włączyło się wówczas reaktywowane przez niego wcześniej SKL.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

W 2005, za wybitne zasługi w działalności na rzecz Fundacji Europejski Fundusz Rozwoju Wsi Polskiej, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[7]. W 2012 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Wolności i Solidarności[8][9]. W 1996 otrzymał tytuł honorowego obywatela gminy Mszana Dolna[10].

Przypisy

  1. Do 19 października jako minister rolnictwa i gospodarki żywnościowej, później nazwa resortu została zmieniona.
  2. Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe – Ruch Nowej Polski
  3. Artur Balazs. wyborcza.pl, 8 września 2009. [dostęp 1 września 2010].
  4. Były minister Artur Balazs negocjatorem Leppera. gazeta.pl, 18 stycznia 2006. [dostęp 22 stycznia 2011].
  5. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 13 października 2012].
  6. Informacje na stronie Konsulatu Honorowego Węgier w Szczecinie. [dostęp 11 lutego 2013].
  7. M.P. z 2006 r. Nr 6, poz. 81
  8. Wojewoda odznaczył zasłużonych. radioszczecin.pl, 25 lipca 2012. [dostęp 25 lipca 2012].
  9. M.P. z 2012 r. poz. 549
  10. Honorowi Obywatele Gminy. mszana.pl. [dostęp 8 sierpnia 2015].

Bibliografia[edytuj]