Artur Fińkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artur Finkiewicz
Артур Фінкевіч
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1985
Mińsk
Przynależność polityczna Młody Front

Artur Finkiewicz (biał. Артур Фінкевіч; ur. 8 lutego 1985 w Mińsku) – lider i założyciel ruchu „Młoda Białoruś[1], jeden z byłych liderów „Młodego Frontu”, były więzień polityczny reżimu Łukaszenki[2][3].

W czasie kampanii wyborczej poprzedzającej wybory prezydenckie w 2006 roku był prześladowany przez władze[4].

Został skazany na 2 lata więzienia z artykułu 339 cz.2 KK Białorusi, w którym oskarżono go o złośliwe chuligaństwo. Finkiewicz namalował na murze graffiti o treści: „Chcemy nowego!” i „Mamy go dość!” w których odnosił się do rządów Aleksandra Łukaszenki.

Poglądy i oceny[edytuj | edytuj kod]

Artur Finkiewicz jest zdecydowanym przeciwnikiem zjawiska homoseksualizmu, twierdząc, że zabrania go Biblia. Jego zdaniem małżeństwa osób tej samej płci są „nienormalne” i nie zostaną wprowadzone na Białorusi. W czasie wywiadu udzielonego Radiu Swaboda 1 czerwca 2006 roku został zapytany, jak Młody Front, w przypadku dojścia do władzy, będzie się odnosić do „osób nietradycyjnej orientacji”. Finkiewicz odpowiedział, że „jak do degeneratów” (biał. wyrodkau). Podkreślił, że jest to jego osobiste zdanie, a nie oficjalne stanowisko Młodego Frontu[5]. Wypowiedź ta spotkała się z oburzeniem środowisk LGBT na Białorusi. Organizacja broniąca praw homoseksualistów „HiejBiełaruś” umieściła Finkiewicza na swojej „Czarnej liście”, oskarżając go o publiczne obrażanie gejów w mediach i pochwalanie ich dyskryminacji[6]. Działaczka LGBT Julija Mickiewicz oskarżyła Finkiewicza o chęć odizolowania homoseksualistów od reszty społeczeństwa i inspirowanie się systemami totalitarnymi[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Учредительное собрание движения «Молодая Беларусь» прошло в Могилеве (biał.). naviny.by, 6 listopada 2008. [dostęp 20 grudnia 2009].
  2. Surowe wyroki dla białoruskich opozycjonistów (pol.). wyborcza.pl, 27 marca 2008. [dostęp 20 grudnia 2009].
  3. Białoruś – Aleksander Kazulin uwolniony (pol.). amnesty.org.pl, 27 marca 2008. [dostęp 20 grudnia 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 marca 2016)].
  4. Чавусаў 2011 ↓, s. 1065.
  5. Audyjo „Nacznoj Swabody” 1 czerwienia (biał.). Radio Swaboda, 2006-06-02 15:59. [dostęp 2013-11-03].
  6. Czorny śpis (biał.). HiejBiełaruś. [dostęp 2013-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-04)].
  7. Julija Mickiewicz: Julija Mickiewicz. Homo-sovieticus. Byt′ „piedierastom” w Biełarusi (ros.). naviny.by, 2008-05-05 16:50. [dostęp 2013-11-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]